OPINIONS

OPINIONS

Τα δύο μεξικάνικα εστιατόρια της Γλυφάδας κονταροχτυπιούνται. Εσύ ποιον ψηφίζεις; Τον "παλιό" ή τον "νέο";

Amigos vs El Catrin

Ο νέος, ο νέος είναι ωραίος, αλλά, ο παλιός, όπως και να το κάνουμε είναι αλλιώς. Το Amigos, ενα από τα παλαιότερα μεξικάνικα εστιατόρια του νότου έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας όλα αυτα τα χρόνια και ακόμα και σήμερα είναι κατάμεστο από την πελατεία που ποτέ δεν το εγκατέλειψε.

Από την άλλη, εδώ και μερικές εβδομάδες το El Catrin έχει καταφέρει να κερδίσει το στοίχημα που είχε βάλει με τον εαυτό του και να γεμίζει καθημερινά με κόσμο από κάθε σημείο του νότου και όχι μόνο. Κι αυτό όχι άδικα.

Εσύ, λοιπόν, ποιο ψηφίζεις;

 

To Εl Catrin προτιμάει η Ρομίνα Δερβεντλή

Από την πρώτη μέρα που άνοιξε, μου είχε κάνει εντύπωση ο κόσμος που ξεροστάλιαζε απέξω για την ευκαιρία να καθίσει σε ένα τραπέζι και να δοκιμάσει τα buritos και τα tacos του. Και όταν λίγες ημέρες μετά το δοκίμασα ιδιοίς "στόματι" (πως τα λέω η άτιμη) αντιλήφθηκα ότι δεν γίνεται ένας μικρός χαμός για το τίποτα. Το φαγητό του El Catrin είναι πολύ καλό, από το πιο απλό (δηλαδή τα θεσπέσια, επουράνια nachos του) μέχρι τις fajitas, το τεράστιο μπουρίτο του και το μαριναρισμένο κοτόπουλο του που ειναι muy bonito για να είναι αληθινό. Και η τιμή είναι κάτι επίσης που το κάνει ανεκτίμητο. Μια παρέα τρώει και πίνει χωρίς να νοιάζεται ιδιαίτερα για το λογαριασμό στο τέλος.

Προσωπική δυσαρέσκεια μόνο στο γεγονός ότι δεν σερβίρουν τα κλασικά crispy tacos που έχουμε συνηθίσει εντώ στο Ελλάντα, αλλά μια soft εκδοχή τους που ουσιαστικά θυμίζει ένα πιο μικρό μπουρίτο. Κατά τα άλλα, το καλαίσθητο ντεκόρ του σε συνδυασμό με τις value for money τιμές και το καλό φαγητό εννοείται πως είναι λόγοι για να πας ξανά και ξανά. Ο μόνος προβληματισμός που έχουμε όλοι όσοι έχουμε προλάβει να το αγαπήσουμε είναι ο εξής: τώρα που χειμωνιάζει για τα καλά, οπότε ο μεγάλος χώρος έξω δεν θα είναι η πρώτη μας επιλογή, πόση ώρα θα περιμένουμε για ένα τραπέζι;

Στα συν: Οι τιμές σε συνδυασμό με τις γεύσεις σε κάνουν να θες να πηγαίνεις κάθε εβδομάδα.

Στα πλην: Ο "χειμερινός" του χώρος καθώς και το γεγονός ότι μέσα είναι λίγο στριμωγμένα και έχει αρκετά δυνατή μουσική- ακόμα και το μεσημέρι.

Το Amigos είναι το μεξικάνικο της καρδιάς της Ναταλίας Ζώη

To Amigos όταν ήρθε στη ζωή μας πριν από χρόνια, μας έμαθε τι πάει να πει μεξικάνικο φαΐ. Μας σύστησε τα φαχίτας, τα τάκος την γουακαμόλε -ω, θεέ αυτή η γουακαμόλε- και την παγωμένη μαργαρίτα σαν το τέλειο συνοδευτικό στα μεξικάνικα πιάτα. Γενικά, από όσο θυμάμαι ήταν το πρώτο μεξικάνικο που άνοιξε στο Νότο και συνεχίζει να κάνει το χαμούλη του ακόμα και τώρα. Τα Σαββατοκύριακα, εάν δεν έχεις κλείσει, είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν θα βρεις τραπέζι μια λογική ώρα.

Μπαίνεις μέσα. Ένας τεράστιος χώρος, με εξωτική διακόσμηση, κάκτους στους τοίχους, ξύλινα τραπέζια και ένα πολύχρωμο bar με πολλές πολλές τεκίλες -yeaaah. Το καλοκαίρι αξίζει να κάτσεις στην πίσω αυλή, που το σκηνικό είναι ακόμα πιο εξωτικό. Η μουσική, όπως αρμόζει να είναι, κινείται σε latin ρυθμούς -μαζί με εμάς που την ακούμε. Το καλύτερο όμως δεν στο είπα ακόμα. Κάθε Πέμπτη έχει βραδιές με live latin μουσική και πολύ μα πάρα πολύ χορό. Ότι πρέπει για να κάψεις τις θερμίδες που μόλις έφαγες και με δύο τρεις μαργαρίτες, σηκώνεται στην πίστα και ο πιο ντροπαλός. Για αυτό πάρε τα amigos σου και μην το χάσεις.

Το φαγητό στο Amigos είναι σίγουρα το ατού του, μαζί με την ατμόσφαιρα που προσφέρει. Σε μεταφέρει κάπου αλλού βρε παιδί μου. Οι μερίδες είναι τεράστιες και σε χορταίνουν και με το παραπάνω. Αγαπάω οτιδήποτε έχει γουακαμόλε, λιωμένο τσένταρ, κιμά και τις μαλακές τορτίγιες του Amigos. Τα νάτσος με τον κιμά και το τσένταρ είναι το τέλειο side πιάτο για τα πάντα, τα φαχίτας κοτόπουλου είναι από τα πιο γευστικά πιάτα που θα βρεις στο Amigos και ένα τσίλι κον κάρνε μούρλια. Εντάξει, τα φαγητά του πολύ ωραία, δε λέω, αλλά λίγο βαριά.Αν είσαι και της πιο υγιεινής διατροφής, σε αντίθεση με εμάς- η σαλάτα de pollo είναι πολύ καλή, με κοτόπουλο, γουακαμόλε και τραγανή τορτίγια.Στο τέλος, αφού έχεις φάει και έχεις σκάσει, σε κερνάνε το πιο τέλειο μικρό σφηνάκι από παγωμένο λεμοντσέλο. Απλά ένα δεν είναι ποτέ αρκετό.

Στα συν: Σίγουρα ο τεράστιος χώρος του και τα latin πάρτυ της Πέμπτης που είναι άψογα, αλλά μη ξεχάσεις να κλείσεις τραπέζι.

Στα πλην: Ο πάρα πολύς κόσμος και το γεγονός ότι τις Παρασκευές και τα Σάββατο δεν μπορείς να βρεις τραπέζι εύκολα, εάν δεν έχεις κάνει κράτηση και τα φαγητά, ενώ είναι πολύ γευστικά, είναι λίγο βαριά. 

blog comments powered by Disqus