INTERVIEWS

Interviews

Ο κος Μίλεσης είναι ταγμένος στο να προβάλει την πραγματική τοπική ιστορία της πόλης του με πλήθος κόσμου να τον ακολουθεί σε κάθε του βήμα. Μέσω ομιλιών, της ιστοσελίδας του και των έξι βιβλίων που έχει εκδόσει αποτελεί μία ακούραστη δύναμη στην υπηρεσία του Πειραιά. 

Στέφανος Μίλεσης: Ο άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην ιστορία του Πειραιά

Από την Κρύστα Φωτεινοπούλου

Ο Στέφανος Μίλεσης γεννήθηκε, μεγάλωσε και κατοικεί μέχρι και σήμερα στον Πειραιά. Είναι δημιουργός της ιστοσελίδας «Πειραιόραμα Ιστορίας και Πολιτισμού» με σκοπό την αποκλειστική προβολή της Πειραϊκής ιστορίας. Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς και από τον Απρίλιο του 2016 εξελέγη Πρόεδρος αυτής. Είναι διευθυντής έκδοσης του περιοδικού «Φιλολογική Στέγη». Έχει συγγράψει και μετάσχει στη συγγραφή πολλών βιβλίων. Επιπλέον, έχει ξεπεράσει τις 160 διαλέξεις σε πνευματικά και πολιτιστικά κέντρα του Πειραιά. Πάνω από 650 άρθρα πειραϊκής ιστορίας έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και διάφορες ιστοσελίδες όπως «Καθημερινή», «Ντοκουμέντο», «Κόντρα», «Ελεύθερο Τύπο», «LIFO». Ενώ τέλος έχει τιμηθεί με το Χαλκούν Μετάλλιο Ερυθρού Σταυρού, το Μετάλλιο Παλαιού Προσκόπου και το Μετάλλιο Αθανασίου Λευκαδίτη.  

Ομιλία στον σύλλογο αποφοίτων 5ου γυμνασίου αρένων Πειραιώς

Κατά την επίσκεψη μου σε μια από τις πολλές ομιλίες που πραγματοποιεί ο κύριος Μίλεσης, στον σύλλογο αποφοίτων 5ου γυμνασίου αρένων Πειραιώς, κατάλαβα την τεράστια αγάπη που έχει για τον τόπο του. Πέρα της γεννήσεως του στον Πειραιά, αποφάσισε να ζήσει σε αυτήν την πόλη κατ΄ επιλογή αφιερώνοντας το χρόνο του στην έρευνα και τη μελέτη της ιστορίας του Πειραιά. « Αντίθετα με πολλούς άλλους Πειραιώτες που έφυγαν για τα Βόρεια Προάστια ή για μακρινές άλλες «εξωτικές» τοποθεσίες, εγώ έμεινα εδώ κατ΄ επιλογή. Και όλοι εμείς που επιλέξαμε να ζήσουμε στον Πειραιά, συνειδητά μείναμε και δεν ξεμείναμε όπως πολλοί πιστεύουν».

Ο Πειραιάς συνεχίζει να τον τροφοδοτεί με καινούργιες εικόνες και ιστορίες από το παρελθόν. Εικόνες από τις γειτονιές του έπαιζε μικρός, την περατζάδα στο Πασαλιμάνι όταν ήταν ακόμη μαθητής στο γυμνάσιο και ιστορίες από το παρελθόν που του αναφέρουν μεγαλύτεροι ναυτικοί όταν τους συναντά πίνοντας ούζα στην Πειραϊκή, για τον μαστρο-Παναγιώτη τον πατέρα του, που τη δεκαετία του εξήντα ήταν μαζί του στο πλοίο του Λιβανού.

«Κάθε σημείο του Πειραιά κρύβει, όχι μια, αλλά πολλές ιστορίες σε διαφορετικά επίπεδα. Κρύβει ένα κομμάτι από την προσωπική μας ιστορία, ένα κομμάτι από την ιστορία της πόλης αλλά και ένα κομμάτι από την ιστορία της Ελλάδος. Τέτοιες πολυεπίπεδες ιστορίες συνθέτουν το πάζλ της πόλης που καταγράφω. »

Ο κόσμος στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας αναμένει την επίδοση των βεβαιώσεων από τις διαλέξεις για την πειραϊκή ιστορία που παρακολούθησε.

 

«Η θύμηση του παρελθόντος στον Πειραιά είναι μια διαδικασία που γίνεται καθημερινά και δεν έχει να κάνει με απλή αναδρομή στον χρόνο αλλά περισσότερο με τον τόπο. Ένας απλός απογευματινός περίπατος μετατρέπεται σε ταξίδι στο παρελθόν.».

Όταν τον ρωτώ τι είναι αυτό που θυμάται από τα νεανικά του χρόνια στον Πειραιά εκείνος μου απαντά πως «ένας απλός περίπατος στη Μαρίνα Ζέας είναι ικανός να υλοποιήσει αυτή την χρονομεταφορά. Κάνοντας άλλο ένα βήμα και φτάνοντας στους προσκόπους βλέπεις τον εαυτό σου στην Λέμβο του Ενάτου Συστήματος στη θέση του επισκόπου. Άντε άλλο ένα βήμα και φτάνεις στο Ρολόι στο Πασαλιμάνι. Ρολόι; Τι να πει κανείς για αυτό το σημείο; Πασαρέλα, καφετέριες, Αλεξάνδρειο, Παπασπύρου, Φοντάνα. Η λέξη ρολόι περικλείει επίσης τους κινηματογράφους που υπήρχαν πίσω από αυτό. Σπλέντιτ, Κάπιτολ, Παλλάς, Ολύμπιο, Απόλλων. Και άντε άλλο ένα βήμα και φτάνουμε στο σημείο που τρώγαμε λεχματζούν μετά από άλλη μια γαλατική κραιπάλη».

Με την Εντεταλμένη Δήμαρχο Πολιτισμού Πειραιά κα. Ειρήνη Νταϊφά.

Ήθελε να ασχοληθεί με την μελέτη της ιστορίας του Πειραιά από μικρό παιδί. Θυμάται πως βρέθηκε με τον πατέρα του μια μέρα στο κοιμητήριο της «Ανάστασης» σε μια τελετή που ο Δήμος Πειραιά διοργάνωνε για τους χαμένους Πειραιώτες από το «συμμαχικό» βομβαρδισμό της 11ης Ιανουαρίου του 1944. Του είχε κάνει μεγάλη εντύπωση τότε, καθώς ο βομβαρδισμός αυτός ούτε στην σχολική ιστορία αναφερόταν, ούτε κάποιος δάσκαλος είχε μιλήσει για αυτόν. Από την πλευρά της μητέρας του, μια βόμβα είχε πέσει στο σπίτι στη Λεύκα και σε μια στιγμή εξαφάνισε οκτώ άτομα της οικογενείας! Από τότε κατάλαβε ότι υπάρχει και μια άλλη ιστορία, που δεν διδάσκεται στα σχολεία. Έτσι αποφάσισε να ριχθεί με τα μούτρα σε αυτή τη μη διδασκόμενη τοπική ιστορία, για να μάθει ο Πειραιώτης την ιστορία της πόλης του, αφουγκράζονταν τα πάντα γύρω του μιλώντας ώρες αμέτρητες με ηλικιωμένους για την ιστορία της οικογένειάς τους, διαβάζοντας, αναζητώντας και ακούγοντας.

Μάθημα τοπικής ιστορίας σε σχολείο.

Μέχρι στιγμής έχει συγγράψει και συμμετάσχει σε έξι βιβλία συνολικά ενώ τώρα ετοιμάζει το έβδομο. Όσα βιβλία έχει γράψει ή έχει συμμετάσχει είναι σίγουρο πως θα περιέχουν είτε τον Πειραιά, είτε θάλασσα. Μερικά από τα βιβλία που έχει συγγράψει είναι οι «Πειραϊκές ιστορίες του Μεσοπολέμου», ο «Πειραϊκός Χρονογράφος 2018».Επίσης το «Πειραιάς: Ιστορία του τόπου μας», που είναι εγχειρίδιο ιστορίας για εκπαιδευτικούς Δημοτικών σχολείων (Μέρος Α’) ενώ ήδη συγγράφεται το δεύτερο μέρος του εγχειριδίου. Για τα παιδιά είναι επίσης και το βιβλίο «Θάλασσες που μας ενώνουν» που είναι νεανική λογοτεχνία γύρω από τη θάλασσα. Ενώ τελευταία κυκλοφόρησε από την εφημερίδα «Φωνή των Πειραιωτών» το βιβλίο με τίτλο «Πειραϊκά χρονογραφήματα». Επιπλέον το 2009 δημιούργησε την ιστοσελίδα «Πειραιόραμα ιστορίας και πολιτισμού» στην οποία παρουσιάζει τα θέματά του. Καθώς όμως γνώριζε ότι οι μεγαλύτερες ηλικίες δεν είναι εξοικειωμένες με τη χρήση διαδικτύου, ξεκίνησε να αρθρογραφεί συγχρόνως στις εφημερίδες της πόλης και να δίνει δημόσιες διαλέξεις. Συγκεκριμένα έχει μιλήσει στην Δημοτική Πινακοθήκη του Πειραιά, στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, σε εκκλησίες, σε σχολεία του Πειραιά, ακόμα και στο Ναυτικό Μουσείο «Θωρηκτό Γ. Αβέρωφ» όπου είχαν παρουσιάσει με τον Παναγιώτη Τριπόντικα το βιβλίο «1900».

Από την Υπηρεσία Ιστορίας του Ναυτικού η οποία εκδίδει τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου "1900". Αριστερά ο συνεργάτης που έγραψαν μαζί το βιβλίο ο Παναγιώτης Τριπόντικας.

Αυτό που επιθυμεί για το μέλλον είναι να αγαπήσουν οι Πειραιώτες τον τόπο τους μαθαίνοντας για την ιστορία του. Να τον αγαπήσουν έμπρακτα συμμετέχοντας στην καθημερινότητά του. Να σηκωθούν μπροστά από τον υπολογιστή τους και να προστατεύσουν τις αξίες της πόλης όταν κινδυνεύουν. Και οι απειλές σήμερα είναι περισσότερες από κάθε άλλη φορά. Να γίνουν ενεργοί πολίτες.

blog comments powered by Disqus