KIDS

KIDS

Στο IROIS στην Αργυρούπολη γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε γυναίκα που περιμένει το παιδί της είναι μια "ηρωίδα".

IROIS: Η μαία που εμπιστεύονται οι νότιες μαμάδες

Ένα ζεστό χαμόγελο και μια ήρεμη φωνή με καλωσόρισε στο χώρο του πρότυπου κέντρου μαιευτικής φροντίδας IROIS, που βρίσκεται στην Αργυρούπολη, στην οδό Αλεξιουπόλεως 1 & Λ. Βουλιαγμένης. Γνώριζα από την αρχή ότι, ανά πάσα στιγμή, η συζήτησή μας θα μπορούσε να διακοπεί από ένα τηλεφώνημα κάποιας μέλλουσας μαμάς. «Κάποιες φορές είναι false alarm, άλλες όμως πρέπει να πάω απευθείας στο μαιευτήριο ή στο σπίτι. Οι τοκετοί δεν είναι προγραμματισμένοι κι έτσι ανά πάσα στιγμή είμαι σε ετοιμότητα», μου εξηγεί η Κατερίνα Γεωργακούλα, η μαία που βρίσκεται πίσω από το IROIS.

Το  πρότυπο κέντρο μαιευτικής φροντίδας είναι ένας όμορφος χώρος όπου απευθύνεται σε όλα τα ζευγάρια που αναμένουν το παιδί τους και θέλουν να προετοιμαστούν για τον ερχομό του. Μια ιδέα που προέκυψε από την ίδια την Κατερίνα πριν από μερικά χρόνια. «Ήθελα να κάνω έναν τέτοιο χώρο που να μπορεί να φιλοξενήσει όλα εκείνα που πρεσβεύω ως μαία και ως Κατερίνα». Έχοντας σπουδάσει στο τμήμα Μαιευτικής Αθηνών, εργάστηκε ως μαία στα στο Κing’s College Hospital of London, στα πλαίσια της πρακτικής άσκησης, αποκτώντας εμπειρία τόσο σε νοσοκομειακούς τοκετούς, όσο και σε τοκετούς στο νερό και στο σπίτι.

Γιατί το IROIS είναι πάντα δίπλα σε κάθε οικογένεια

Όλα ξεκινούν από ένα τηλέφωνο που κάνει η μέλλουσα μαμά στο IROIS. Αφού επισκεφθεί τον χώρο, ενημερώνεται για όλα όσα μπορεί να κάνει, μέσα από την πληθώρα επιλογών που έχει. «Αν θέλει μπορεί να ξεκινήσει να κάνει μαθήματα προετοιμασίας για την γονεϊκότητα. Έρχεται και παρακολουθεί τις ομάδες, όπως μπορεί να κάνει ταυτόχρονα και άσκηση συμβατή με το τρίμηνο της εγκυμοσύνης της. Παράλληλα, μπορούμε να αναλάβουμε και τον τοκετό της, δηλαδή να επιλέξει η ίδια που θέλει να γεννήσει και εμείς να την υποστηρίξουμε, είτε αυτό είναι σε μαιευτήριο είτε στο σπίτι, (το τελευταίο γίνεται μόνο σε κυήσεις χαμηλού κινδύνου). Εφόσον γίνει ο τοκετός, βοηθάμε στο θηλασμό και κάνουμε κατ’ οίκον επισκέψεις».

Τι κάνεις με ένα μωράκι έως 12 μηνών;

Το IROIS δεν μένει μόνο εκεί, μιας και αναγνωρίζει ότι ένα κομμάτι που λείπει από την ελληνική κοινωνία είναι η εκ των υστέρων υποστήριξη. «Γυρνάς μόνη με ένα μωρό στο σπίτι και τώρα τι; Πριν είχες γυναικολόγο, τώρα; Oι δραστηριότητες που μπορείς να κάνεις με ένα παιδάκι εώς 1 έτους δεν είναι πολύ γνωστές, ούτε είναι εύκολο να τις βρεις». Στο πρότυπο αυτό κέντρο λοιπόν καλύπτουν  και το κομμάτι της κοινωνικοποίησης με ένα μωρό. «Έρχονται ζευγάρια που είναι μόνα τους και φεύγουν παρέες κι αυτό είναι κάτι πολύ ευχάριστο!».

Το βρεφικό μασάζ είναι ένα ακόμη «κεφάλαιο», όπως μου εξηγεί η μαία. «Είναι ένας όμορφος τρόπος να χαλαρώσεις και να αλληλεπιδράσεις με το μωράκι, τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά και να του προσφέρεις μια όμορφη εμπειρία αγγίγματος, διεγείροντας όλες τις αισθήσεις του και ανακαλύπτοντας όλα τα μέρη του σώματός του. Ακόμη, στο IROIS υπάρχει πρόγραμμα μουσικοκινητικής για βρέφη που απευθύνεται σε βρέφη από 4 έως 12 μηνών. Εδώ δημιουργείται ένα περιβάλλον πλούσιο σε μουσικά ερεθίσματα που απευθύνονται σε όλες τις αισθήσεις του βρέφους».

«Κάθε μέρα είναι διαφορετική. Οι περισσότεροι τοκετοί ξεκινάνε βράδυ, οπότε τυχαίνει να γυρίσω βράδυ σπίτι και να μη μείνω. Δεν κοιμόμαστε καλά σε αυτό το σπίτι!»

Πέρα από τη μαμά, στο IROIS, ο ρόλος του μπαμπά έχει τη δική του σημασία. «Παλαιότερα είχαμε τον μπαμπά ο οποίος περίμενε έξω από την αίθουσα του μαιευτηρίου να βγουν να του ανακοινώσουν τη γέννηση του παιδιού. Πλέον, είναι επιθυμία των μπαμπάδων  να μπαίνουν στην αίθουσα, να υποστηρίζουν τις μαμάδες και να τις φροντίζουν, όπως και να είναι εκεί για το καλωσόρισμα του νεογνού. Αυτό είναι κάτι που το υποστηρίζουμε. Όταν γεννιέται ένα μωρό το βάζουμε κατευθείαν στην αγκαλιά της μαμάς για να την μυρίσει και να κάνει επαφή δέρμα με δέρμα μαζί της. Όταν είναι και ο πατέρας παρών, συμμετέχει και εκείνος. Μπορεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο και να κάνει κι εκείνος επαφή δέρμα με δέρμα (αν η μητέρα δεν είναι σε θέση) και το βιώνει άμεσα».

«Βλέπεις το θαύμα της ζωής καθημερινά. Είσαι εκεί να το σεβαστείς και να το υποστηρίξεις.»

Και μετά από μια καισαρική, τι;

Τι γίνεται αν μία γυναίκα έχει γεννήσει το πρώτο παιδί με καισαρική;  Μπορεί να γεννήσει το δεύτερο φυσιολογικά; Η απάντηση είναι καταφατική, κάνοντας μια προσπάθεια για VBAC (Vaginal Birth After Cesarean). «Υπάρχουν γυναίκες που γέννησαν κάποια στιγμή με καισαρική στη ζωή τους, πληρούν κάποιες προϋποθέσεις κι έτσι μπορούν να δοκιμάσουν να γεννήσουν το δεύτερο παιδί του κολπικά. Τα τελευταία χρόνια γίνεται και στην Ελλάδα και αποτελεί έναν καλό τρόπο να καταφέρουμε να μειώσουμε τα ποσοστά της καισαρικής που είναι αδικαιολόγητα υψηλά στην Ελλάδα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δικαιολογεί καισαρικές σε ποσοστό 15%. Κέντρα όπως είναι το IROIS βοηθούν τη μείωση αυτών των ποσοστών, γιατί ενημερώνουν τις γυναίκες για όλες τις επιλογές που έχουν. Η γνώση είναι δύναμη».

«Η καλύτερη στιγμή είναι η πρώτη επίσκεψη που θα κάνω μετά τη γέννα. Εκεί όπου συζητάμε όλη την εμπειρία του τοκετού και τις λεπτομέρειες του. Μέχρι πριν όλα είναι απλώς σενάρια. «Θα γεννήσω φυσιολογικά; Θα καταφέρω να το κάνω όπως το φαντάζομαι; Η απάντηση είναι ναι.»

Η συζήτησή μας φτάνει προς το τέλος της και η περιέργειά μου για το τι εικόνες έχει η ίδια η Κατερίνα, προκειμένου τελικά να οδηγηθεί να γίνει μαία, βρίσκουν την πιο γλυκιά απάντηση. «Η μαμά μου ήταν μια γυναίκα που πάντα δούλευε αρκετά, οπότε πέρναγα κάποια πρωινά της εβδομάδας με τη γιαγιά μου, τον παππού μου και τους φίλους τους. Όταν έβγαινα με τη μαμά μου για μια βόλτα στη πλατεία, καθόμουν σε παγκάκια με άλλους παππούδες αντί να παίζω με τα άλλα παιδάκια. Κι όταν μου έδιναν καραμέλες, μου έλεγε η μητέρα μου «Δεν σου έχω πει να μην παίρνεις καραμέλες από ξένους;» . Κι εγώ απαντούσα: «Μα μαμά δεν είναι ξένοι, είναι παππούδες, σαν τη γιαγιά και τον παππού». Από πάντα ήμουν κοντά σε ομάδες ανθρώπων που είχαν ανάγκη. Υπήρχε πάντοτε αγάπη και ενσυναίσθηση στην καρδιά. Ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με τη φροντίδα άλλων ανθρώπων. Δεν ήθελα όμως ποτέ να γίνω γιατρός, γιατί δεν ήθελα να ασχολούμαι με την παθολογία. Πάντα μου άρεσε όμως  η φυσιολογία». Τι πιο φυσιολογικό από το να γεννιούνται παιδιά...


Όπως μου λέει η Κατερίνα, στόχος της δεν είναι μόνο ένα υγιές μωρό και μια υγιής μαμά, αλλά και η μείωση των «τραυματικών» τοκετών, τόσο στο σώμα όσο και στη ψυχή. Ο στόχος δηλαδή, είναι, οι γυναίκες να βιώσουν τον τοκετό τους ως μια ευχάριστη και ενδυναμωτική εμπειρία. «Σέβομαι τη γυναικεία υπόσταση που έχω απεναντί μου. Την ώρα του τοκετού οι γυναίκες είναι δυνατές αλλά θέλουν να πάρουν και πολλή αγάπη». Και εκείνη είναι δίπλα τους για να τους την δώσει απλόχερα.

Φωτογραφίες: Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου – Watkinson

Πληροφορίες: http://irois.gr/

Αλεξιουπόλεως 1 & Λ. Βουλιαγμένης Αργυρούπολη, 2114013649,  6970678817

blog comments powered by Disqus