ΠΑΜΕ ΚΕΝΤΡΟ

Πάμε Κέντρο

Κοκτέιλ, χορός, spaghetti, βιβλία και κρασί, όλα βρίσκονται στο κέντρο αυτής της πόλης, κοντά σε ένα από τα πιο όμορφα μουσεία του κόσμου.

Μία νύχτα γύρω από το Μουσείο Ακρόπολης

Με μεγάλη μου ντροπή, παραδέχομαι πως φέτος πήγα πρώτη φορά στο Μουσείο της Ακρόπολης. Αφού το γύρισα απ’ άκρη σε άκρη, φαντάζομαι πως έχω πλέον δικαίωμα να μιλήσω και για τα μαγαζιά που υπάρχουν γύρω από αυτό. Έκανα μια χειμωνιάτικη εξόρμηση με την αγαπητή Τόνια και βρήκαμε ένα στριντφουντομακαρονάδικο, ένα ιταλικό, μερικά ωραία bar, έκαστο στο είδος του, ακόμη και ένα καφέ για ανάγνωση και περισυλλογή. Έχει ακόμη πολλά που δεν καταγράφονται εδώ, όμως σχωράτε μας ήταν αργά και είχε κρύο.

Hitchcocktales

Το Hitchcocktales το ανακάλυψα ένα βράδυ με δύο φίλους μου, ψάχναμε ένα ωραίο μαγαζί για ποτό και εμφανίστηκε σαν όαση μπροστά μας.

Εκεί μία κοπέλα ήρθε και μας έβαλε ένα χαρτονάκι στο πόδι του τραπεζιού που κούτσαινε. «Δεν μπορώ να το βλέπω έτσι», κάνει. «Μήπως περπατάς και χωρίς να πατάς τις γραμμές στο πεζοδρόμιο;», της λέω και γελάμε. Η Σόνια. Την γνώρισα καλύτερα τη δεύτερη φορά.

Είχαμε να το λέμε για την ευτράπελη γνωριμία μας. Εξυπηρετική όσο δεν πάει, κοινωνική, μας δείχνει το βιβλίο με τα κοκτέιλ των πελατών τους. Ουάου, τι ωραία ιδέα. Ονομάζεις το κοκτέιλ ΣΟΥ, όπως θέλεις, επιλέγεις τα υλικά που σου αρέσουν και το υπογράφεις κιόλας.

Γενικά η φάση εδώ είναι πολύ σαν στο σπίτι τους και σου, γιατί τα παιδιά θέλουν να νιώθουν ότι έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που θα επέλεγαν και οι ίδιοι να κάνουν στέκι. Τα κοκτέιλ είναι περιποιημένα, το όνομα ενδιαφέρον, οι καναπέδες με τις κουρελούδες έξω εξαιρετικοί (αλλά για κάποιον άλλο καιρό).

Είδα τον Μάρκελλο Νύκτα με αγιοβασιλιάτικο σκούφο, του είπα πως του πάει, έπαιξα με κάτι χριστουγεννιάτικα μπαλόνια μπροστά από έναν τοίχο γεμάτο ευχές από τους θαμώνες, έβγαλα φωτογραφίες με τη Σόνια. Και αυτό που μου έμεινε και από την πρώτη φορά, αυτό και επιβεβαιώνω, βάζει καλή μουσική.

Από Edith Piaf μέχρι Μαραβέγια. Jazz, διασκευές από παλιά τραγούδια (τι καλά), έχει και live. Μα πάνω από όλα έχει ανθρώπους ευγενικούς, που χαίρεσαι να τους βλέπεις, ξέρεις πως θα σε φιλοξενήσουν και θα ασχοληθούν με σένα τόσο όσο χρειάζεται, ώστε να μην σε ενοχλούν.

Πορινου 10, Τηλ.: 210 9210023

Θα σου κάνω μακαρόνια

Μιλάμε για street food. Δηλαδή για γρήγορο φαγητό στον δρόμο. Και το γρήγορο φαγητό στον δρόμο κουβαλάει μία προκατάληψη. Νομίζεις ότι δεν θα είναι ποιοτικό και καμιά φορά αμφιβάλλεις και για την γεύση του. Θα το έχουν φτιάξει στο πόδι, παίζει και να μην πετύχει. Και πόσω μάλλον όταν πρόκειται για ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ.

Όχι κύριοι, δεν έχετε δοκιμάσει τα μακαρόνια στο μαγαζί αυτό. Το όνομά του παραπέμπει σε υποσχέσεις του Ρουβά, αλλά προτιμώ αυτό που δοκίμασα ακόμη και από μία ματιά του Σάκη. Chicky Cheesy (παπαρδέλες με φιλέτο κοτόπουλο, ποικιλία μανιταριών και παρμεζάνα).

Πεντανόστιμο, μου το έκαναν και πακέτο, διότι θα ήταν κρίμα και άδικο να μην φαγωθεί μέχρι το τέλος. Τα παιδιά κάνουν και delivery από τις 12.30 μέχρι τις 00.30 (που δυστυχώς δεν φτάνει μέχρι Τζιτζιφιές) και έχουν τα πάντα από pasta. Δεν εννοώ σοκολατίνες. Από ζυμαρικά. Φρέσκα.

Τις παπαρδέλες που είχε το δικό μου πιάτο, σπαγγέτι, πέννες, ριγκατόνι, φαρφάλες (είχανε φαρφάλες), τορτελίνια, ακόμη και νιόκι πατάτας. Και διαλέγεις όποιο σου αρέσει. Και όποια υλικά, καθότι εκτός από τα στάνταρ πιάτα, (κυρίως online) μπορείς να φτιάξεις και μόνος σου το δικό σου, όπως ακριβώς το προτιμάς. Εντάξει έχει και σαλάτες αλλά δεν θα μιλήσουμε πολύ γι’ αυτό. Να ξέρετε (επιστρέφω στα ζυμαρικά) και το Pasta Di Mare είναι πολύ καλό, γιατί είναι πολύ μεσογειακό και θαλασσινό, έχει μέσα γαρίδες, κολοκυθάκι, φρέσκια ντομάτα, βότανα και ούζο.

Ο σεφ Δημήτρης Τσιακριλής  τα ετοιμάζει όλα με εφευρετικότητα και φροντίδα επιτόπου αφού τα παραγγείλεις. Μαζί με τον Παναγιώτη, την Ντέμυ και τον Ένι με υποδέχτηκαν και με περιποιήθηκαν. Το μαγαζί μετρά μόλις 2 χρόνια ζωής και έχει ήδη μία συμμετοχή στο Athens Street Food Festival και πελάτες που είναι σταθεροί στις παραγγελίες τους.

Τους λένε θέλω «το γνωστό» και τα παιδιά καταλαβαίνουν. Για να παραγγέλνεις κάτι ξανά και ξανά και μάλιστα σε ποσότητες πάει να πει ότι σου αρέσει πολύ. Συμφωνούμε με τους θαμώνες, άλλωστε εμάς μας κέρδισε με το καλησπέρα.

Λεμπέση 1, Τηλ.: 210 9222033

Winepoint

Très chic. Αυτή η έκφραση του ταιριάζει απόλυτα. Ένας κομψός χώρος με κομψούς ανθρώπους. Που πίνουν το πιο κομψό ποτό. Κρασί. Σε κάθε χρώμα και γεύση, αφρώδες ή ξηρό, φρουτώδες ή όχι, από όποια ποικιλία μπορείς να φανταστείς. Ένας μικρός οινοπαράδεισος, ένα στέκι για όλους όσοι αγαπούν το κρασί. Και ω, είναι πολλοί.

Ο κ. Ξενοφών, υπεύθυνος του μαγαζιού και οι συνεργάτες του το αγαπούν εξίσου, ξέρουν τα πάντα για αυτό και έχουν δημιουργήσει ένα από τα πιο άρτια και ατμοσφαιρικά wine bars της Αθήνας, με όνομα που σε παραπέμπει ακριβώς σε αυτό που σημαίνει, ένα σημείο με κρασί, άφθονο κρασί, που μπορεί να σε ταξιδέψει , να σε μεθύσει, να σου ξυπνήσει τις αισθήσεις.

Κατεβήκαμε στα άδυτα του Winepoint, στην αποθήκη του, που είναι γεμάτη ετικέτες  κρασιών. Τα μπουκάλια έτσι όπως είναι τοποθετημένα στα ράφια δημιουργούν χρωματιστούς σχηματισμούς. Μοιάζουν σαν έργα μοντέρνας τέχνης.

Οίνος λευκός, ροζέ, κόκκινος, από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, από τη Σάμο, από τη Νάουσα, από συνεταιρισμένους αμπελοκαλλιεργητές, το κρασί που πίνετε συνήθως, αυτό που ψάχνετε να δοκιμάσετε και αυτό που δεν φανταζόσασταν ότι θα βρείτε. Όλα είναι εδώ. 

Δοκίμασα ένα λευκό ξηρό που ήταν αρκετά στα γούστα μου. Ο φωτισμός ήταν χαμηλός. Ό,τι πρέπει για τρυφερά τετ α τετ και για να χαλαρώσει λίγο το κεφάλι σου από την πίεση της μέρας.

Ο χώρος διακοσμημένος με προσοχή, φελλοί πίσω από έναν γυάλινο τοίχο και μία ωραία μπάρα. Σε ηρεμεί και σε μαθαίνει τι σημαίνει καλό κρασί. Τι άλλο θέλεις.

Αθ. Διάκου & Πορινου 2, Τηλ.: 210 9227050

Tiki

Μαγαζί με προσωπικότητα. Από αυτά που μας λείπουν. Ένα tiki bar που σέβεται τον εαυτό του, το πρώτο exotica μπαρ της πόλης, που εδώ και 9 χρόνια ειδικεύεται στα κοκτέιλ, που επηρεάζεται από την πολυνησιακή κουλτούρα (λόγω φιλοσοφίας tiki και λόγω κάποιων φοινικοειδών φυτών που κάνουν τη φάση λίγο πιο καλοκαίρι).

Έχει πολλές αναφορές από τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60 σε κορνίζες και αφίσες, που θα ήθελες να κάνεις δικές σου. Κόκκινοι τοίχοι και λεοπάρ καρέκλες και σκαμπό. Και στον πάνω όροφο μία καλτ ταπετσαρία με φωτογραφία από κάποια παραλία εξωτική.

Ένα εξωτικό αλλά και ταυτόχρονα urban σημείο συνάντησης για τους Αθηναίους. Ο Θωμάς, ωραίος τύπος και υπεύθυνος του μαγαζιού, μου φέρνει να δοκιμάσω ένα Tea – R – Drop (δεν ξέρω αν το έγραψα καλά, τον ρώτησα δύο φορές, ήταν και δυνατά η μουσική).

Ένα προσεγμένο κοκτέιλ, περίεργα νόστιμο, όπως επιτόπου το χαρακτήρισα, με τσάι μέσα (εξού και tea) και με πολλά αλλά εξαιρετικά που έφτιαχναν ένα σούπερ αποτέλεσμα.

Το καλό με τούτο εδώ το μπαρ είναι ότι έχει παραμείνει αυθεντικό. Με εξαιρετική διακόσμηση, που το κάνει να ξεχωρίζει από τα πανομοιότυπα. Με ανθρώπους που ακόμη χορεύουν. Με party, με dj, με παρέες, με παλμό.

Εδώ θα ακούσεις μαύρη μουσική, latin (αλλά όχι αυτή που ακούς στις σχολές χορού), αλλά και οτιδήποτε άλλο θα σε σηκώσει από το σκαμπό ή την καρέκλα σου. Αν κάθεσαι δηλαδή κιόλας ήδη. Στις 05/01 θα έχει Μπέσσυ Αργυράκη live. Δεν περιγράφω άλλο.

Φαλήρου 15, Τηλ.: 21 0923 6908

Aglio, Olio & Peperoncino

Μου φάνηκε αρκετά γλωσσοδέτης για να το πω, όμως αρκεί να μάθεις τι σημαίνει. Σκόρδο, λάδι, πιπερίτσα. Στα ιταλικά, βεβαίως βεβαίως. Από αυτή που καίει. Το τσίλι που λέμε.

Έτσι καυτερή ήταν και η μακαρονάδα που απόλαυσα. Και να σημειωθεί ότι εγώ τα καυτερά συνήθως δεν τα απολαμβάνω. Το ομώνυμο του μαγαζιού Aglio, Olio & Peperoncino spaghetti που μου ετοίμασαν όμως, ήταν ακριβώς τόσο καυτερό όσο χρειάζεται για να είναι spicy και όχι ανυπόφορο. Η Σουζάνα με προειδοποίησε, αλλά όταν έφαγα τις πρώτες πιρουνιές, της επιβεβαίωσα με ένα νεύμα ότι είναι τέλειο.

Μου έφτιαξαν και μία σαλάτα με καρπάτσο, κολοκύθι, ρόδι και παρμεζάνα, αρκούντως αντιοξειδωτική και δροσιστική, για να ισορροπήσουν οι γεύσεις στον ουρανίσκο.

Η Σουζάνα, που λέτε. Τη Σουζάνα την είχε γνωρίσει η Τόνια πρόσφατα και σκεφτήκαμε ότι το εστιατόριό της, που φημίζεται για τις κλασικές ιταλικές του νοστιμιές, θα ήταν ό,τι πρέπει για το αφιέρωμά μας. Μου φαίνεται άνθρωπος με μυαλό και ποιότητα, απλή και δυναμική. Κατάγεται από τα Ιωάννινα αλλά έχει όνομα ιταλικό, ενώ ο άντρας της, με τον οποίο διατηρούν μαζί το μαγαζί, έχει όνομα ελληνικό, καθότι Ηρακλής, και κατάγεται από τη Γένοβα της Ιταλίας. Κάπως καρμικό μου μοιάζει όλο αυτό.

Ο χώρος τους έχει χαμηλό φωτισμό, ησυχία και όχι άγχος. Α, το γράφουν και σε έναν μαυροπίνακα. Έτσι είναι εδώ. Μπορεί  ακόμη και το σερβίρισμα καμιά φορά να καθυστερεί αλλά αξίζει να περιμένεις. Όλα φτιάχνονται την στιγμή που τα παραγγέλνεις και ζεστά και μυρωδάτα φτάνουν στο τραπέζι σου. Δοκίμασα και τιραμισού, ελαφρύ σαν πούπουλο. 

Αν είστε πολύ μεγάλη παρέα, ξεχάστε το, σερβίρουν μέχρι συγκεκριμένο αριθμό ατόμων, γιατί είναι έτσι διαμορφωμένη η κουζίνα, που δεν τους επιτρέπει να ετοιμάζουν μεγαλύτερες ποσότητες. Δεν δουλεύουν με κρατήσεις συνέχεια γιατί συνήθως θα βρεις  κάποιο τραπέζι τις καθημερινές. Για τα Σαββατοκύριακα, καλό είναι να κάνεις ένα τηλέφωνο.

Πορινου 13, Τηλ.: 210 9211801

Little Tree Books & Coffee

Αν θέλεις να πας κάπου για καλό καπουτσίνο ή για να δοκιμάσεις την πιο ωραία τάρτα λεμόνι της πόλης, διαβάζοντας παράλληλα κάτι από Κάφκα ή Κορτώ, το μαγαζί αυτό είναι ο παράδεισός σου. Και αυτό που λέω δεν είναι εντελώς υπερβολή, αν σκεφτείς ότι πριν από εμένα το είχε γράψει και ο Μπόρχες, ότι φανταζόταν τον παράδεισο δηλαδή σαν μια βιβλιοθήκη, ε αυτό.

Εκτός αν θεωρείς τον Μπόρχες υπερβολικό. Απανταχού βιβλιοφάγοι, αυθεντικά κουλτουριάρηδες και Αθηναίοι που έχετε βαρεθεί τις μεϊνστριμίλες, ανακαλύψτε το μικρό καφεβιβλιόδεντρο που έχει τις ρίζες του κοντά στο Μουσείο Ακρόπολης και προάγει εξίσου τον πολιτισμό. Αλλά και την συζήτηση με τους άλλους θαμώνες. Η οποία προάγει επίσης τον πολιτισμό.

Από τάρτες έχει και αλμυρές, ενώ μπορείς να απολαύσεις ακόμη και σούπα κολοκύθας με απάκι και πέστο ρόκας για να απαλύνεις το κρύο τούτου του χειμώνα.

Οι τουρίστες ενθουσιάζονται, οι ντόπιοι απορούν πού ήταν τόσο καιρό. Το σαλόνι του είναι γεμάτο ΒΙΒΛΙΑ. Μπορείς ακόμη και να μυρίσεις απλώς τις σελίδες τους, μπορείς να διαλέξεις  εκείνο που σου αρέσει, να νιώσεις σαν στο σπίτι σου, αλλά και να ταξιδέψεις με ωραίες μουσικές, αφού μέχρι και live μπορεί να πετύχεις.

Jazz και τέτοια. Έχει και γλυκάκια, κι άλλα εκτός από εκείνη την τάρτα λεμόνι που λέγαμε στην αρχή. Που ταιριάζουν με καφεδάκια και με καλή συντροφιά.

Η διακόσμηση είναι τόσο όμορφη που σε κάνει να θες να έρχεσαι συνέχεια. Στέκι το λένε αυτό. Και τι πιο ωραίο από το να έχεις ένα στέκι που μέσα του έχει όλη τη γνώση και την φαντασία του κόσμου. Βιβλία, ξαναλέω.

Καβαλλότι 2, Τηλ.: 210 9243762

blog comments powered by Disqus