SPORTS

Τα νότια προάστια είναι μεγάλη μπασκετομάνα

Ξεκίνησαν να παίζουν μπάσκετ στα Νότια Προάστια και έφτασαν στην κορυφή: άλλοι στην Α1, άλλοι στην Εθνική ομάδα και άλλοι στην κορυφή της Ευρώπης. Μπασκετομάνα η παραλιακή…

Φραγκίσκος Αλβέρτης

Ξεκίνησε να παίζει στον ΑΝΟΓ, αλλά από 16 χρονών πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος έδωσε για αντάλλαγμα την “αφρόκρεμα” του τμήματος πόλο του “τριφυλλιού” για να τον αποκτήσει, διαλύοντας ουσιαστικά το συγκεκριμένο τμήμα.

Γέννημα θρέμμα Γλυφαδιώτης (φοίτησε στο 2ο Γλυφάδας), έπαιξε μόνο στον Παναθηναϊκό, αλλά στα 18 χρόνια που αγωνίστηκε στο “τριφύλλι” κατέκτησε πέντε ευρωπαϊκά, έντεκα πρωταθλήματα , ενώ έπαιξε και στην Εθνική Ελλάδος. Άπο άποψη συγκομοιδής τίτλων είναι μακράν του δεύτερου ο πιο πετυχημένος Έλληνας μπασκετμπολίστας.

Περικλής Δορκοφίκης

Άλλο ένα γνήσιο τέκνο της Γλυφάδας και του ΑΝΟΓ. Στα 19 του χρόνια πήρε την παραλιακή και κατέληξε στο ΣΕΦ , όπου φόρεσε τη φανέλα του Ολυμπιακού. Παράλληλα ήταν μόνιμο στέλεχος των μικρών Εθνικών ομάδων, μέλος της πολύ ταλαντούχας γενιάς που γεννήθηκε το 1980.

Έπαιξε στην Α1 και συγκεκριμένα στον Ηλυσιακό. Έπαιξε στην Ιταλία (Αβελίνο), στον Ιωνικό Ν.Φ, στο Περιστέρι, στο Ρέθυμνο και στην ΑΕΚ, με την οποία συνέδεσε το όνομα του. Μπάσκετ υψηλού επιπέδου έπαιξε και ο αδερφός του Σάββας, που έφτασε μέχρι την Α2 (Δάφνη, Αμύντας). Μετά τον Ηλυσιακό, αγωνίστηκε στον Πανελευσινιακό και τον Παπάγο.

Γιώργος Τσιάκος

Μέλος της χρυσής φουρνιάς του ελληνικού μπάσκετ (αυτή του ’82) έκανε μεγάλη καριέρα χάρις στη μαχητικότητα και την οξυδέρκεια του. Έχει αγωνιστεί στην ΑΕΚ (Α2), στην ομάδα που υποστήριζε σε μικρή ηλικία, όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στον Πρωτέα Βούλας. Μετά την ΑΕΚ, αγωνίστηκε στον Πανιώνιο, το Χολαργό και τη Δάφνη Δαφνίου.

Με το Μαρούσι έπαιξε στον τελικό της Α1, ενώ στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα πολλών ομάδων (Περιστέρι, ΠΑΟΚ, Κολοσσός Ρόδου, Ηλυσιακός). Έπαιξε στο εξωτερικό (Ρίγα), αν και η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα του ήταν το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε με την Εθνική Νέων στο Βίλνους, παίζοντας στην ίδια πεντάδα με τον Βασίλη Σπανούλη, τον Νίκο Ζήση και τον Κώστα Καϊμακόγλου.

Νίκος Νούσης

Ξεκίνησε την καριέρα του στη Βουλιαγμένη, αλλά ξεχώρισε νωρίς χάρις στο ύψος και τις ικανότητες του. Γρήγορα κέντρισε το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων και έπαιξε στην Α1 με την ΑΕΚ, τον Μίλωνα και τον Σπόρτιγκ. Πλέον έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση , αλλά παραμένει στο χώρο του μπάσκετ από το πόστο του ατζέντη.

Τάσος Κανταρτζής

Δεν είναι μόνο λάτρης των νοτίων προαστίων, αλλά και παίκτης που μεγάλωσε σε μια από τις καλύτερες ομάδες της περιοχής, το Φάληρο. Με τους “κυανοκίτρινους” έκανε άλλωστε το μεγάλο άλμα. Στη συνέχεια έπαιξε στη Χαλκίδα, στον Παπάγου, στο Ηράκλειο, στον Πανελλήνιο και σε πολλές ομάδες της Α2. Αγωνίστηκε ως τώρα στα 41 του χρόνια στο Α’ τοπικό, διδάσκοντας στους αντιπάλους τα… μυστικά του αθλήματος. Πλέον, έχει γίνει μάνατζερ παικτών

Νίκος Μίχαλος

Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ, που βούτηξε από μικρός στα βαθιά. Αν και βέρος Γλυφαδιώτης έπαιξε στον Ολυμπιακό, κάνοντας πράγματα και θαύματα στο παιδικό και στο εφηβικό. Πήγε δανεικός στον Πειραϊκό τον οποίο ανέβασε στην Α1, φόρεσε τη φανέλα των “ερυθρολεύκων” (έπαιξε μάλιστα στο τουρνουά McDonalds αντίπαλος του Μάικλ Τζόρνταν και των Σικάγο Μπουλς) και στη συνέχεια έπαιξε σε διάφορες ομάδες της Α1 (Έσπερος, Μίλωνας, Πανιώνιος,) και των εθνικών κατηγοριών (Φάληρο, Χαλκίδα, Νήαρ Ηστ, Πέραμα, Αιγάλεω). Έπειτα, φόρτωνε τα αντίπαλα καλάθια με πόντους αγωνιζόμενος στην Γ’ Εθνική με τον Παπάγου. Μετά τον Παπάγο, πήγε στον Πανιώνιο, με τον οποίο επέστρεψε στην Α1.

Γιάννης Γκαγκαλούδης

Μεγάλωσε κι αυτός στα σπλάχνα του Φαλήρου κάνοντας μια μεγάλη καριέρα στην Α1, αλλά και στο εξωτερικό. Έφτασε να γίνει σύνθημα στα χείλη των οπαδών του Παναθηναϊκού, τη χρονιά που φόρεσε τη φανέλα του, ενώ στο βιογραφικό του έχει σημειώσει θητείες σε ιστορικές ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ και ο Άρης. Έπαιξε ακόμη στο Μαρούσι και στην Καβάλα. Έπειτα, συμφώνησε με τον Ίκαρο Χαλκίδας. Μετά τον Ίκαρο Χαλκίδας, αγωνίστηκε στην ΑΕ Λιβαδειάς και από το 2016 μέχρι σήμερα είναι παίκτης του Ηρακλή.

Απόλλων Τσόχλας

Άργησε να κάνει το μπαμ, αλλά πλέον θεωρείται ένας από τους καλύτερους Έλληνες πλέι-μέικερ. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην Α1 πριν δύο χρόνια με το Ρέθυμνο, με τη φανέλα του οποίου πραγματοποίησε σπουδαίες εμφανίσεις. Το 2013 μετακόμισε στον ΠΑΟΚ, όπου αγωνίζεται ως σήμερα.

Έκανε τα πρώτα του βήματα στον Άρη Γλυφάδας.

Μιχάλης Παραγυιός

Και σε αυτή την περίπτωση το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά. Ο γιος του πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, Γιάννη Παραγυιού, ξεκίνησε τα… καρφώματα (νικητής διαγωνισμού καρφωμάτων στο ελληνικό all-star game, γαρ) στον Άρη Γλυφάδας και πήρε γρήγορα το δρόμο προς την κορυφή. Έπαιξε στον Ιωνικό Νικαίας (Α2), στον Ηλυσιακό, στον Πανιώνιο και στο Μαρούσι. Συνέχισε να αγωνίζεται στην Α1 και έπειτα επέστρεψε στον Πανιώνιο. Μετά τον Πανιώνιο, συμφώνησε με τον Εθνικό, αλλά δεν αγωνίστηκε λόγω τραυματισμού. Απείχε για δύο χρόνια από το μπάσκετ, αλλά το καλοκαίρι του 2017, στα 34 του, επέστρεψε, για λογαριασμό του Πρωτέα Βούλας.

Χριστόφορος Στεφανίδης

Από την ομάδα του ΑΝΟΓ και στη συνέχεια από αυτή του Παλαιού Φαλήρου και με τη φήμη που κρατούσε από τα χρόνια των σχολείων και των τοπικών πρωταθλημάτων τους, ο Στεφανίδης φαινόταν ότι είναι για ψηλά και ας δεν είχε και το καλύτερο ύψος (1.84μ.). Και αυτό έγινε όντως πραγματικότητα, αφού πρώτα με το Μαρούσι και στη συνέχεια με την Καβάλα, ο 33χρονος τότε Χριστόφορος έκανε μια πολύ σταθερή καριέρα στην Α1 και ξεχώρισε για τη συνέπεια του ως παίκτης και ως αθλητής, κάτι που έχουν να το λένε όλοι οι προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκε. Επίσης, μετά την Καβάλα, αγωνίστηκε σε Κολοσσό και Αρκαδικό.

Ίαν Βουγιούκας

Άλλος ένας απόφοιτος της “μεγάλης του Άρη Γλυφάδας Σχολής”. Έπαιξε στις μικρές ομάδες των “κιτρίνων”, πριν τον εντοπίσει ο Ηλυσιακός και τον εντάξει στο δυναμικό του. Από εκεί και μετά ήρθε η εκτόξευση. Φοίτησε στο κολέγιο του Σεντ Λούις, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Έκανε δύο χρόνια το αγροτικό του στο Ρέθυμνο και στο Μαρούσι και επί της ουσίας καταξιώθηκε με τη φανέλα του “αιωνίου” αντιπάλου, του Παναθηναϊκού. Έφτασε στην Εθνική ομάδα, στην Ευρωλίγκα και στο μακρινό Καζάν. Μετά την Ούνικς, αγωνίστηκε στην τουρκική Γαλατάσαραϊ, τη γερμανική Ουλμ, τη λιθουανική Ζάλγκιρις, τη ρωσική Λοκομοτίβ Κουμπάν και το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, όπου ήταν αρχηγός και παραμένει έως σήμερα .

Τα βήματα του ακολούθησε και ο αδερφός του Άλεξ, ο οποίος επίσης έπαιξε στο κολεγιακό πρωτάθλημα της Αμερικής και έπειτα αγωνίζεται στην Α1 και στον Ίκαρο Χαλκίδας.

Πέτρος Μελισσσαράτος

Μέλος της νεότερης γενιάς. Γεννήθηκε το 1993 και γρήγορα ξεχώρισε. Όχι μόνο λόγω ύψους, αλλά και λόγω της επαφής που είχε με το καλάθι. Έγινε γρήγορα μέλος των μικρών εθνικών ομάδων (για παράδειγμα φέτος έπαιξε με τους Αντετοκούνμπο, Μποχωρίδη, Αγραβάνη και Παπαπέτρου με τη Νέων στο Ταλίν) και πήρε το βάπτισμα του πυρός στην Α1, με τη φανέλα του Περιστερίου.

Μετά το Περιστέρι, αγωνίστηκε στον Πανελευσινιακό, την Κηφισιά, το Ψυχικό, τον Πανιώνιο και πλέον είναι παίκτης του Παπάγου.

Δημήτρης Σταμάτης

Ο τελευταίος της λίστας! Γεννημένος το 1996 (γιος του παλιού παίκτη του Ολυμπιακού, Αντώνη Σταμάτη), άφησε πολύ κόσμο με ανοιχτό το στόμα ως παίκτης της Ευρυάλης, αποτελώντας ένα βασικό στέλεχος της Εθνικής Παίδων και Εφήβων. Η χάρη του έφτασε μέχρι την Αμερική, αφού πήρε μέρος στο Jordan Brand Classic, στο οποίο παίρνουν μέρος τα μεγαλύτερα ταλέντα του κόσμου! Έπειτα, μετακόμισε στον Πανιώνιο. Μετά τον Πανιώνιο, αγωνίστηκε στην Κηφισιά, την Κύμη και πλέον είναι παίκτης του Κολοσσού Ρόδου.

Να μην ξεχάσουμε

Αυτή είναι η λίστα με τους παίκτες που μεγάλωσαν (βιολογικά αλλά και μπασκετικά) στα νότια προάστια και έφτασαν να αγωνίζονται στην Α1. Υπάρχουν και πολλοί ακόμη που έπαιξαν σε πολύ υψηλό επίπεδο (Παναγάκης, Σπυριδάκης, Ευθυμίου, Εαζαριάν, Γιοβάς, Ντεφούδης, Μαρώσης, Σκουλούδης, Κακκαβάς, Σκουζής), ή προπονητές όπως ο Αργυρουπολίτης Δημήτρης Πρίφτης που έκατσε μέχρι και τον πάγκο της Εθνικής Ελλάδος, αλλά μόνο μια ομάδα που άγγιξε την Α1. Αυτό ήταν το Φάληρο που έφτασε ως την πηγή, αλλά δεν ήπιε νερό για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Από εκεί και πέρα ο ΑΝΟΓ έφτασε στην Γ’ Εθνική και ο Άλιμος στην Α2, ενώ οι άλλες ομάδες των νοτίων προαστίων (Πρωτέας, Τερψιθέα, Ευρυάλη, Άρης Γλυφάδας, Ηλεκτρούπολη, ΑΟΝΑ, Ερμής Αργυρούπολης, Ταταύλα, Δίας, Τράχωνες, Πέρα, Βουλιαγμένη) ουδέποτε ξεπέρασαν το “ταβάνι” των τοπικών κατηγορίων.

Όλες τους, όμως, συνεχίζουν να βάζουν στο λιθαράκι τους σε αυτό που ονομάζεται παραγωγική διαδικασία, “βγάζοντας” παίκτες που παίζουν στις μικρές εθνικές ομάδες και στην Α1.