STORIES

Dominion: Και να που τα παιχνίδια χάθηκαν

Θλίψη. Στενοχώρια. Τα ρομποτάκια μένουν ακίνητα. Τα αυτοκινητάκια παρκαρισμένα. Ενός λεπτού σιγή για το Dominion. Το επίσημο αγαπημένο παιχνιδάδικο της Γλυφάδας, που έκλεισε πριν από λίγες ημέρες.

Παλαιότερα όταν ήταν στη γωνία της Α. Μεταξά γέμιζε χρώμα όλο τον δρόμο. Οι μικροί ψώνιζαν μέσα παιχνίδια. Οι έφηβοι δοκίμαζαν τα πολύχρωμα καπέλα των ομάδων του ΝΒΑ και οι μεγάλοι χάζευαν τα αυτοκίνητα στα κουτιά. Στο Dominion θα έβρισκες από παιδάκια που άρπαζαν τις καρτέλες με τους GI Joe, μέχρι λάτρεις του μοντελισμού. Θα έβρισκες τα παιδικά σου χρόνια και τα αγαπημένα σου χόμπι.

Το παιχνιδάδικο που άνοιξε το 1970 τα τελευταία χρόνια είχε μεταφερθεί στη Φοίβης, πάνω από την πλατεία Νυμφών. Και συνέχισε να γεμίζει χαμόγελα μικρούς και μεγάλους. Μέχρι το καλοκαίρι. Η τζαμένια πόρτα έκλεισε μια και καλή. Το Dominion έβαλε την πελώρια επιγραφή “κλειστόν”, σημαίνοντας το τέλος της παιδικής αθωότητας.

Πριν από δύο χρόνια είχαμε γράψει για αυτό.  Για το Dominion: Το παιχνιδάδικο που επιβίωσε. Σε κανέναν δεν αρέσει να διαψεύδεται. Ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις που ο λόγος γίνεται για μαγαζιά-ορόσημο μιας ολόκληρης περιοχής και μιας ολόκληρης γενιάς.

Διασχίζοντας χθες τη Φοίβης και βλέποντας το μαύρο πανί να καλύπτει τη βιτρίνα με τα παιχνίδια μου ήρθε αμέσως στο μυαλό οι στίχοι από ένα παλιό τραγούδι:

“Και να που η ζωή
τώρα κυλάει πιο γρήγορα
Και να που τα παιδιά
και τα παιχνίδια χάθηκαν

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Φταίει η ζωή που είναι μικρή”