STORIES

Είσαι παλιός Γλυφαδιώτης αν…

“Είσαι παλιός Γλυφαδιώτης αν…” ρωτάει το σχετικό group στο Facebook κι εμείς απευθυνθήκαμε στον δημιουργό του, τον Παναγιώτη Βλαχογιαννόπουλο, για να μας δώσει τις απαντήσεις και να μας ταξιδέψει στο χρόνο.

Στο group, που αριθμεί περίπου 1.500 μέλη, έχει έντονη δράση. Παλιοί φίλοι, παλιοί συμμαθητές ανταλλάσουν νέα, τραγούδια, ευχές ή μια απλή καλημέρα. Ξεκίνησε από τη νοσταλγία ενός ανθρώπου και έγινε κάτι ζωντανό. Εν αρχή απάντησε στην παλή ερώτηση που αφορά τους “παλιούς Γλυφαδιώτες”.

Ανήκεις και εσύ σ’ αυτή την κατηγορία αν:

  • Έχεις κάνει κοπάνα για καφέ στο OLYMPIC…
  • Έχεις ανέβει τις σκάλες του ΔΑΙΔΑΛΟΥ κι έχεις κατέβει του NUMBER ONE για μπιλιάρδο,φλιπεράκια και μπλιμπλίκια….
  • Το όνομα ΜΠΑΧΑΣ ή ΜΠΑΧΑΜΠΟΥΑΣ δεν σου είναι άγνωστο (να σαι καλά εκεί μακρυά που είσαι)
  • Δε σου έιναι επίσης άγνωστα τα: Βωβώ,Δικαιάκος,Παπαχριστόπουλος,Μπερδέκλης,Τσιμάρας,Σωτηρίου,Αλέξης κλπ…
  • Όμως,όπως λέει και ο Yiannis πιό κάτω,σου είναι άγνωστα αυτά τα : 1ο Λύκειο,3ο Λύκειο κλπ. Εσύ ένα Λύκειο στη Γλυφάδα ήξερες και ένα στην Τερψιθέα.
  • Έχεις φάει πόρτα στο BBG και στο BITSOULA καθότι πιτσιρικάς και ασυνόδευτος και αργότερα που μεγάλωσες…έχεις χορέψει,φλερτάρει,καμακώσει και πιεί μέχρι πτώσεως στα εν λόγω.
  • ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ και ΑΝΤΖΕΛΑ? Είμαι σίγουρος ότι έχεις περάσει απ έξω αλλά για το ότι έχεις μπει….δεν κόβω το χέρι μου.
  • Κι εκείνη την EASY RIDER? Την θύμασαι?
  • Σίγουρα τα έχεις πιεί στο ALEX ,στο SPIDERS,στην ASTARTI αλλά και στο παλιό-καλό MOONSHINE.
  • Ε…δεν μπορεί, και το “μεσαίο” MOONSHINE θα το έχεις επισκευτεί.
  • Θυμάσαι σίγουρα τους Ελληνοαμερικάνικους τσαμπουκάδες έξω από το BOBBY’S αλλά και την πλατεία γεμάτη Αμερικάνους όταν έπιανε ο στόλος.
  • Καλά…για ΑΛΙΜΟ και για PLAZA δε σου λέω τίποτε…πόσους φραπέ να έχεις πιεί εκεί άραγε?
  • Θυμάσαι AMERICAN TOAST 100% αλλά και τον ΑΙΝΟ απέναντι ακριβώς και φυσικά το QUEEN.
  • Έχεις δει ταινιάρες στο ΚΟΓΚΟ, στο ΡΙΟ και στο ΑΡΙΑΝ… Ε ρε τα hot dog στο RIO ε??
  • Σίγουρα θυμάσαι ΗΒΗ και ΒΕΝΕΤΣΙΑ…αν και αμφιβάλω ότι ήσουν θαμώνας.
  • Ίσως να είμασταν στην ίδια παρέα που ξεκίνησε με “όποιο μεταφορικό μέσο” απο την πλατεία, για το πάρτυ του Λουκιανού στη Βουλιαγμένη και ίσως πάλι να είδαμε μαζί τον Παύλο στην πλωτή εξέδρα,απένατι απο το παλιό Δημαρχείο σε ένα απο τα τελευταία live του.
  • Έχεις δει Γλυφάδα – Τερψιθέα στο “κλειστό” …για να μη σου πω ότι έχεις τσαμπουκαλευτεί κιόλας με τον Τερψιθιώτη κολλητό σου.
  • Και αν δεν έχεις τσαμπουκαλευτεί με αυτόν…έχεις σίγουρα με κάποιον Φαληριώτη (ξέρεις τι εννοώ ε;)
  • Καλαααα…έχεις πάει σε χοροεσπερίδες της 3ης Λυκείου ουκ ολίγες φορές (και κοίτα τώρα που δεν θυμάμαι πως έλεγαν την disco στην Βούλα)
  • Μπας και θυμάσαι και το YURI’S ή το ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ; Θεός είσαι!

“Μια βόλτα στην παλιά μου γειτονιά”

Ποιος είναι ο Παναγιώτης Βλαχός; Πόσο χρονών είναι; Τι δουλειά κάνει; Σε ποιο σχολείο πήγε; Και γιατί τον αποκαλούν Φλου;

Γεννήθηκα το ’65, είμαι λογιστής και τελείωσα το μικτό λύκειο Γλυφάδας. Όπως λέω και στο αρχικό κείμενο της ομάδας, τότε ένα λύκειο “κάτω” ήταν και ένα στην Τερψιθέα. Δεν ξέρω για 1ο, 2ο, 3ο κλπ. Νονός του Φλου δε θυμάμαι ποιος ήταν. Έχει να κάνει με το τραγούδι του Σιδηρόπουλου σίγουρα αν και αυτός ήταν Μπάμπης. Εποχή με παρατσούκλια για όλους ήταν τέλος πάντων, απλά αυτό έμεινε.

Τι σε οδήγησε στο να ανοίξεις αυτό το Group;

Να διευκρινίσω κάτι. Έγραψα το αρχικό κείμενο και έκανα το group στο fb αλλά δε το θεωρώ δικό μου, κτήμα μου. Για να τρέξει χρειάστηκε βοήθεια από φίλους και συμμαθητές που είτε σαν συν-διαχειριστές είτε σαν μέλη βοήθησαν πολύ. Αν τα μέλη τώρα δεν πουν μια «καλημέρα», δεν ανεβάσουν μια φωτογραφία ή ένα τραγούδι… πάει, τελείωσε. Τα μέλη το κρατάνε ζωντανό.
Το group έγινε για να καλύψει την ανάγκη που αναφέρω και παρακάτω. Να πεις μια καλημέρα, δηλαδή, σε ανθρώπους που ξέρεις πολλά χρόνια και που κάποια στιγμή τους έχασες. Ήθελα να κάνω μια βόλτα στην παλιά μου γειτονιά μάλλον.

Περιγράφεις διάφορες καφετέριες. Αν γυρίσεις πίσω το χρόνο και ακολουθήσεις τη διαδρομή του φραπέ, που σε οδηγεί; Που πίνει τον καφέ του ένας αυθεντικός Γλυφαδιώτης όλα αυτά τα χρόνια;

Η διαδρομή δεν είναι ίδια για όλους μας. Η δική μου, ας πούμε, ήταν Olympic, Άλιμος, Νο 1 και αργότερα plaza. Τα δύο πρώτα είχαν άμεση σχέση με το σχολείο, με κοπάνες κλπ  και ήταν πιο massive. Όλοι όσοι ήξερα   θα περνούσαν από εκεί καθημερινά. Η φραπεδιά, όπως και να το κάνουμε φίλε μου και όσο και αν την αδικήσαμε μετά εμείς οι ίδιοι, ήταν το βασικό κομμάτι της διασκέδασης τότε. Κάλυψα μικρό κομμάτι από το “όλα αυτά τα χρόνια” που ρωτάς. Δεν έχω ιδέα για το τι έγινε μετά ούτε και ξέρω αν είχαμε ποτέ την ανάγκη της αυθεντικότητας. Εμείς απλά ήμασταν εκεί τότε.

Από τα μαγαζιά που έχουν κλείσει ποιο σου λείπει περισσότερο και γιατί;

Το yuri’s, που ήταν στην παραλιακή, λίγο πιο πέρα από την πίσω πόρτα του Βασιλόπουλου και το Αεροδρόμιο, που ήταν λίγο μετά από την είσοδο του golf, μου έλειψαν πολύ όταν έκλεισαν. Ίσως γιατί ήταν τα πιο αθηναϊκά μαγαζιά της Γλυφάδας  με αισθητική πρωτόγνωρη για την εποχή τους . Το Moonshine της Παπανδρέου όμως, που έκλεισε πρόσφατα, είναι αυτό που μου λείπει περισσότερο. Ήταν στέκι αυτό το μαγαζί. Ο ορισμός για το στέκι.

Από αυτά που λειτουργούν ακόμη ποιο δεν θα ήθελες να κλείσει ποτέ;

Θα το αντιστρέψω. Θα ήθελα αρκετά να μην είχαν ανοίξει ποτέ. Από αυτά που υπάρχουν το mosaiko και το anima είναι πιο κοντά στα γούστα μου. Πάω και στο radio αν παίζει μουσική φίλος.

Τι θα έδινες για να ανοίξει πάλι το Ρίο;

Αν ξανάνοιγε θα έδινα πολλά λεφτά για εισιτήρια σίγουρα και για hot dog. Τι να δώσω για να ξανανοίξει όμως;

“Η πόλη μεγάλωσε”

Τι πιστεύεις ότι έχει αλλάξει περισσότερο στη Γλυφάδα.

Αλλάζει ο τόπος που ζούμε αλλά αλλάζουμε κι εμείς ταυτόχρονα. Θα ήταν παράλογο να μην αλλάξει η πόλη με το πέρασμα του χρόνου. Το ότι περπατάς στο δρόμο, άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους, με ενοχλεί π.χ. αλλά είναι φυσιολογικό. Παλιά αν περπατούσες στην Μεταξά, από εκεί που είναι τώρα το everest μέχρι την Λαμπράκη, εκεί του ήταν ο Άλιμος, βαριόσουν να χαιρετάς κόσμο. Φυσιολογικό είναι επίσης ότι το κέντρο έχει μετατοπιστεί από την παλιά πλατεία προς την Εσπερίδων. Σε δέκα, δεκαπέντε, χρόνια μπορεί να γίνει άλλη μετατόπιση, λογικό θα είναι. Το τραμ και η πεζοδρόμηση μεγάλωσαν την πόλη, της έδωσαν βάθος.

Περιέγραψε μου την οδό Ζησιμοπούλου με μια λέξη. Άντε με 3-4…

Άγνωστος τόπος για μένα. Ακριβώς τέσσερεις. Έχω κι άλλες τέσσερεις. Ο δρόμος του ΙΚΑ.

Ποια Γλυφάδα σου λείπει περισσότερο; Των 80’s, των 90’s ή των ’00s;

Των 80’s γιατί σχετίζεται με τα μαθητικά και φοιτητικά μου χρόνια.

Ποια ήταν τότε η σχέση με τη Βούλα και τη Βουλιαγμένη;

Μια gf από τη 1η και βουτιές στα λιμανάκια της 2ης. Πέρα από τα αστεία δεν θυμάμαι να είχαμε αντιπαλότητα ή κάτι. Μάλλον συνυπήρχαμε στα Γλυφαδιώτικα στέκια όλοι αρμονικά. 

“Εξωστρέφεια και θάλασσα”

Χαρακτήρισε μου τη λέξη “νότιος” με το πέρασμα των χρόνων; Έχει αλλάξει πιστεύεις ο τρόπος που μας βλέπουν οι υπόλοιποι;

Από την εποχή που ο νότος ήταν εξοχή μέχρι και σήμερα, που η Αθήνα έχει απλωθεί παντού, νότιος είναι  ο τυχερός που ζει κοντά στη θάλασσα. Όλοι ξέρουν που είναι τα βόρεια προάστια αλλά ποιος θέλει να τα επισκεφτεί;  Από την άλλη, πόσες φορές έχεις ακούσει, θα πάω για έναν καφέ στη θάλασσα; Αυτή ακριβώς η επαφή με τους υπόλοιπους Αθηναίους μας έκανε καλό. Όταν τα Βου  Που κλείνονταν στον εαυτό τους, τα Νου Που πειραματιζόντουσαν με την εξωστρέφεια. Γενικά οι άνθρωποι που ζουν κοντά στη θάλασσα είναι ανοιχτόμυαλοι. Έτσι θέλω να πιστεύω ότι μας βλέπουν.

Η ιδανική ημέρα στη Γλυφάδα; Τι θα έκανες;

Θα σου πω πως θα τελείωνε η ιδανική μέρα. Θα κατέβαινα την Καραπάνου (Σάκη Καράγιωργα) ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, με τα παράθυρα του αυτοκινήτου ανοιχτά και λίγο μετά το ύψος του σχολείου, εκεί που πιάνει ευθεία και που η θάλασσα φαίνεται στο βάθος, θα έβγαζα το κεφάλι και θα έπαιρνα μια βαθειά ανάσα.