STORIES

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρεις διαμέρισμα στο Παγκράτι;

Όσοι το επισκέπτονται ενθουσιάζονται, ρωτούν τιμές, το σκέφτονται ξανά και ψάχνουν για σπίτι σε γειτονικές περιοχές.

Η συνάντηση της Χριστίνας με τον εκμισθωτή είχε κανονιστεί, αν και οι πιθανότητες για να γίνει δικό της το διαμέρισμα ήταν μηδαμινές. Ο ιδιοκτήτης του αρχοντικού εδώ στην Ιφικράτους είχε δώσει τον λόγο του σε μία άλλη κοπέλα, δικηγόρο στο επάγγελμα, που μετά την ομιλία τους ένιωθε σίγουρη πως από μέρα σε μέρα θα κρεμάσει τον αγαπημένο της πίνακα στον πορτοκαλί τοίχο και θα γυαλίσει το ξύλινο παρκέ με το ειδικό καθαριστικό που απαιτείται, την παρκετίνη. Η νεαρή δικηγόρος ίσως είχε πάρει ήδη τηλέφωνο τις φίλες της και κανόνισε να τις υποδεχτεί στο νέο της σπίτι για ένα ποτήρι λευκό κρασί με φόντο τις υπόλοιπες τρεις πολυκατοικίες που δημιουργούν μαζί με τη δική της ένα οικοδομικό τετράγωνο. Στο κέντρο αυτού του τετραγώνου υπάρχει ένα πελώριο δέντρο για να θυμίζει σε όλους πως ένα δέντρο μπορεί να φυτρώσει εκεί που δεν το σπέρνουν.

Η Χριστίνα δεν το έβαλε κάτω και πήγε μαζί με μία φίλη της στο διαμέρισμα. Αφού το εξέτασε εξονυχιστικά, δήλωσε ερωτευμένη. «Κορίτσι μου, έχω δώσει το λόγο μου στην άλλη κοπέλα», της λέει ο ιδιοκτήτης ώστε να περιορίσει τον ενθουσιασμό της. «Δύο ενοίκια τώρα, επιτόπου, 500 ευρώ μπροστά» ήταν η απάντηση της Χριστίνας. Ο ιδιοκτήτης μάλλον έχασε κάπου στον δρόμο τον λόγο του στην άλλη κοπέλα και δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη. Τόσο γρήγορα, τόσο απλά, τόσο ξεδιάντροπα. «Σε λίγο έρχεται πάλι, να δω πώς θα της το πω». Η Χριστίνα και η φίλη της μπήκαν γρήγορα στο ασανσέρ, κατέβηκαν και κάθισαν σε μία καφετέρια ακριβώς απέναντι από την είσοδο της πολυκατοικίας. Βλέπουν μία νεαρή κοπέλα να μπαίνει σε αυτή. Έσφιξαν τα χέρια τους μεταξύ τους και αναρωτήθηκαν αν ήταν η δικηγόρος. Ύστερα από λίγα λεπτά, η ίδια κοπέλα κατεβαίνει κλαίγοντας. Το τηλέφωνο της Χριστίνας χτυπά. «Το σπίτι είναι δικό σου». Ουρλιαχτά χαράς από τις δύο κοπέλες, υγρή μύτη και δάκρυα από τη δικηγόρο που αυτή τη φορά δεν κατάφερε να κερδίσει την υπόθεση.

Η Χριστίνα, μέχρι και σήμερα, δε νιώθει τύψεις και θα το έκανε ξανά, όπως μου είπε, αν βρισκόταν σε παρόμοια θέση. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από την πραγματική μας ιστορία, είναι πως στο Παγκράτι για να νοικιάσεις σπίτι θα πονέσεις, θα κλάψεις και θα πληρώσεις. Ο πιο γρήγορος, αυτός με το killer instinct και με τα μάτια του ορθάνοιχτα επιβιώνει, οι υπόλοιποι, απλά επισκέπτονται το Παγκράτι, ρωτούν την τιμή του διαμερίσματος και στο τέλος ψάχνουν για σπίτι στη Ζωγράφου. Η Χριστίνα κατάλαβε πώς λειτουργεί το σύστημα, η δικηγόρος πήγε να το χτυπήσει από μέσα με ρομαντικούς χειρισμούς. Η Χριστίνα πάει όποτε θέλει στο Μαύρο Πρόβατο, η δικηγόρος όχι. Η εύρεση λίγων τετραγωνικών στο Παγκράτι σημαίνει πόλεμος και δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για ηθικά διλήμματα. Δεν είναι υπερβολικό, είναι η πραγματικότητα.

Ας περάσουμε, λοιπόν, στις περίφημες τιμές. Ναι, το Παγκράτι έχει τεράστια ζήτηση και ναι, οι τιμές ανέβηκαν κατακόρυφα με το Airbnb. «Μπορώ να το δώσω και πιο ακριβά αν θέλω» θα σου πουν και δυστυχώς έχουν δίκιο. Βέβαια η πανδημία του κορονοϊού χάλασε τα σχέδια κάθε επίδοξου εκατομμυριούχου εκμισθωτή και οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να τις χαμηλώσουν, χωρίς αυτό να σημαίνει πως κάθε φοιτητής που θα έρθει στην Αθήνα ή ένας απλός εργαζόμενος που θέλει να μετακομίσει, δεν θα χρειαστεί να καταβάλει κάθε μήνα ένα γενναίο ποσό. Όσο η ζήτηση παραμένει μεγάλη, όσο η Βαρνάβα κρατάει τη σημαία της πιο cool πλατείας στο κέντρο, τόσο θα αυξάνονται και οι τιμές των ενοικίων. Εδώ μιλάει η λογική. Ας μιλήσουν όμως και τα facts από μία ματιά σε δύο γνωστά sites αγγελιών.

Στην πρώτη σελίδα του ενός, το μόνο που εντοπίζεις με τιμή κάτω των 500 ευρώ, είναι ένα χαριτωμένο διαμέρισμα 35 τ.μ., πέντε λεπτά από τον σταθμό μετρό του Ευαγγελισμού. Φοιτητική φωλιά, θα έλεγε κάποιος. Σύμφωνοι. Μιλάμε, ωστόσο, για ένα δωμάτιο αν και αυτό, όπως αναγράφεται στην περιγραφή, είναι πλήρως ανακαινισμένο. Με 480 ευρώ μπορεί να γίνει δικό σου. Είναι ακριβό; Πήγαινε στην Καισαριανή, το δρομολόγιο γνωστό και σύντομο. Τα υπόλοιπα διαμερίσματα είναι απλησίαστα. Μόνο αν εμφανίζονται κάτω από το μαξιλάρι με κάποιον μαγικό τρόπο 700 ευρώ κάθε μήνα μπορείς να κοιμηθείς μέσα σε αυτά. Τα 71 τ.μ. πληρώνονται ακριβά.

Στην επόμενη σελίδα, το μάτι μου έπεσε σε ένα διαμέρισμα 67 τ.μ., δίπλα από τον σταθμό μετρό του Ευαγγελισμού και αυτό, με τιμή 1000 ευρώ. Το μετρό χρησιμοποιείται σαν δόλωμα αν και δεν φαίνεται να τσιμπούν τα άτομα που θέλουν να πιουν τον καφέ τους στην πλατεία Προσκόπων. Ακριβό; Πήγαινε δίπλα, στο Μετς, αν και εκεί τα πράγματα δεν είναι πολύ καλύτερα. Η ίδια ακριβώς εικόνα και στο άλλο site αγγελιών. Πολλά διαμερίσματα, φυσικά, εμφανίζονται και στα δύο. Ποτέ δεν φτάνει μία φορά για να εμπεδώσεις πως στο Παγκράτι νοικιάζεις μόνο αν οι συνθήκες είναι ιδανικές με το μέρος σου. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω την Χριστίνα που έφυγε από το διαμέρισμα που αναφέρθηκε στις πρώτες παραγράφους και τώρα πλέον μένω εγώ σε αυτό. Δέχτηκα μια αύξηση 100 ευρώ, αλλά τι να κάνεις, θα μπορούσε να το δώσει και πιο ακριβά, έτσι δεν είναι; Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να καλέσω την πληγωμένη δικηγόρο για ένα ποτήρι λευκό κρασί. Δεν είμαι σίγουρος αν θα το εκτιμήσει.

Δες όλο το μεγάλο αφιέρωμα του NouPou στο Παγκράτι.