INTERVIEWS

Η Τζένη Διαγούπη θυμάται ακόμα τις βόλτες στα Hambo και το πρώτο της ραντεβού στη Νέα Σμύρνη

Η ταλαντούχα ηθοποιός (γνωστή στο ευρύ κοινό από το ‘Η ώρα η καλή’) θυμάται τις κοπάνες, τα πρώτα ραντεβού και τα παιχνίδια στις αλάνες της περιοχής όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. 

 

Γεννήθηκες και μεγάλωσες στη Νέα Σμύρνη;

Ναι, εδώ γεννήθηκα και συνεχίζω να μένω μέχρι σήμερα. Το σπίτι που κατοικώ είναι δύο στενά πιο πέρα από το πατρικό μου. Μένω λίγο πιο κάτω από τον ιστορικό Πανιώνιο. Οπότε πρέπει να είμαι Πανιώνιος, υποστηρίζω την ομάδα, αλλά είμαι και Ολυμπιακός.

Πήγαινες να δεις αγώνες στο γήπεδο του Πανιωνίου;

Όταν ήμουν μικρή με πήγαινε, αρκετές φορές, ο μπαμπάς μου και βλέπαμε ποδοσφαιρικούς αγώνες. Μεγαλώνοντας δεν πήγαινα. Τώρα έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που είδα αγώνα. Πλέον βλέπω το γήπεδο μιας και περνάω πολύ συχνά από τον συγκεκριμένο δρόμο.

Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση σου από την περιοχή;

Νομίζω πως για όλους εμάς που έχουμε μεγαλώσει στη Νέα Σμύρνη το πιο χαρακτηριστικό είναι η κεντρική πλατεία με τα συντριβάνια. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή οι γονείς μου με πήγαιναν στη πλατεία και αργότερα στο Άλσος, το οποίο τώρα έχει κούνιες και μπορείς να κάνεις αθλοπαιδίες. Τα παιδιά της δικής μου γενιάς απολαμβάναμε πολύ τις βόλτες, δεν είχαμε και κάτι άλλο να κάνουμε. Μεγαλώσαμε παίζοντας σε αλάνες και οικόπεδα πριν γίνουν οι πολυκατοικίες. Επίσης είμαι τυχερή γιατί προλάβα τους δρόμους χωρίς τόσα πολλά αυτοκίνητα.

Μια ακόμα έντονη ανάμνηση από τα μαθητικά μου χρόνια είναι οι έξοδοι που κάναμε για καφέ στον ιστορικό Γαλαξία, μια καφετέρια που δεν υπάρχει πια.

Πως σου φαίνονται όλες αυτές οι αλλαγές που έγιναν στο πέρασμα του χρόνου;

Έχει γίνει ωραία γειτονιά. Εγώ λέω “Η Νέα Σμύρνη έχει γίνει κοσμοπολίτισσα”. Είναι πολύ θετικό που έχουν γίνει τόσα έργα. Η περιοχή έχει πολλούς πεζόδρομος και μπορείς να απολαύσεις τις βόλτες σου. Το μειονέκτημα είναι πως ο κόσμος ταλαιπωρείται πάρα πολύ με το πάρκινγκ, αλλά θα βρεθεί λύση. Έχει φτιαχτεί ήδη το δημοτικό πάρκινγκ, ξεκίνησε και η ανάπλαση της Ομήρου οπότε όλα θα γίνουν καλύτερα.

Εσύ τι απολαμβάνεις περισσότερο να κάνεις στη περιοχή;

Αποφεύγω να παίρνω το αυτοκίνητο γιατί απολαμβάνω πολύ τις βόλτες. Φεύγω από το σπίτι μου περνάω έξω από τον Πανιώνιο, λίγο πιο κάτω είναι η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα διασχίζω όλη την Κωνσταντίνου Παλαιολόγου που μετά γίνεται Ομήρου και φτάνω ως την πλατεία. Μου αρέσει να ανεβαίνω με τα πόδια εκεί. Ίσως γιατί αυτή η διαδρομή μου θυμίζει έντονα τις παιδικές μου βόλτες.

Τι θυμάσαι έντονα από τα μαθητικά σου χρόνια στη περιοχή;

Τις εξόδους στα Hambo. Μάλιστα, εκεί πηγαίναμε ραντεβού την εποχή που ήμουν μαθήτρια Λυκείου και ήταν ο τόπος συνάντησης όταν κάναμε κοπάνες από το σχολείο.

Θυμάσαι το πρώτο σου ραντεβού;

Φυσικά! Πήγαινα στο 1ο Επαγγελματικό Λύκειο και είχα κάνει κοπάνα για να βγω ραντεβού με τον Θοδωρή -δεν θυμάμαι το επώνυμο του. Εγώ ήμουν στους σχεδιαστές (είχαμε ειδικότητες στο τεχνικό λύκειο) και εκείνος στους ηλεκτρολόγους. Βγήκαμε, φάγαμε και μου έπιασε το χέρι. Έτσι ήταν τότε τα ραντεβού, δεν είχαν καμία σχέση με τα σημερινά. Η δική μου γενιά περίμενε την 5ημέρη για να δώσει ένα φιλί, μέχρι εκεί.

Για να αποφορτιστείς που θα πας;

Το σπίτι μου είναι στη μέση με το Παλαιό Φάληρο, μεγάλωσα μεταξύ δύο περιοχών. Οπότε όταν θέλω να χαλαρώσω θα ανατρέξω στη θάλασσα. Θα κατέβω με τα πόδια μέχρι τον Φλοίσβο.

Ψωνίζεις από συγκεκριμένα μαγαζιά της περιοχής σου;

Από μικρή το έκανα αυτό. Θυμάμαι να μαζεύω το χαρτζιλίκι μου για να αγοράσω δίσκους, από ένα δισκοπωλείο που υπήρχε πάνω στην Ομήρου. Ψωνίζω από κεντρικά μαγαζιά γιατί θέλω να στηρίζω την αγορά. Δηλαδή ρούχα και παπούτσια από την αγορά της Νέας Σμύρνης θα πάρω.

Πως νιώθεις όταν περνάς έξω από το σχολείο σου;

Το Λύκειο που πήγαινα στη Νέα Σμύρνη δεν υπάρχει πια. Υπάρχει μόνο μια μικρή πόρτα. Κάθε φορά που περνάω έξω από το σχολείο με το αυτοκίνητο μου σκέφτομαι πάντα την ανηφόρα και την κατηφόρα που διέσχιζα μέχρι να φτάσω εκεί. Επίσης, η τάξη μου ήταν μπροστά στο δρόμο και πάντα σκέφτομαι το θρανίο που καθόμουν όταν ήμουν μαθήτρια. Μάλιστα, έχω δει πολλούς συμμαθητές μου. Ειδικά μέσα στο τραμ έχω συναντήσει αρκετούς. Νιώθω λίγο προνομιούχα γιατί πολλοί καθηγητές μου -όπως ο μαθηματικός, η φιλόλογος- δάσκαλοι, αλλά και συμμαθητές μου έρχονται κατά καιρούς και με βλέπουν στο θέατρο.

Έχεις σκεφτεί ποτέ να αλλάξεις περιοχή;

Όχι. Δεν ήθελα ποτέ να φύγω από την περιοχή μου. Νομίζω πως θα έφευγα μόνο για να μείνω εκτός Αττικής. Εδώ που μένω παραμένει η γειτονιά και μου αρέσει πολύ. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να κάνω συγκρίσεις πως ήταν τότε και πως είναι σήμερα η περιοχή. Δεν θέλησα ποτέ να πάω κάπου αλλού. Βγαίνω στο δρόμο μιλάμε με τους γείτονες, πηγαίνω στη λαϊκή. Για όλους τους κατοίκους η αναφορά μας είναι η πλατεία της Νέας Σμύρνης. Εκεί πηγαίνει η μαμά με το καροτσάκι για να φάει παγωτό, ένα νεαρό ζευγάρι για να πιει ποτό, ακόμα και οι πιο ηλικιωμένοι άνθρωποι. Έχουμε ακόμα επαφή.

Έρχομαι στη Νέα Σμύρνη, που θα με πας;

Για αρχή θα σε πάω στο Άλσος, να φέρεις και τον γιο σου για να παίξει στις κούνιες. Εγώ πηγαίνω πολύ συχνά τον ανιψιό μου, Σταύρο. Θα συνεχίζαμε για σουβλάκια στον Λευτέρη -πίτα με καλαμάκι χοιρινό-, παγωτό με γεύση σοκολάτα στο Γιώργο πάνω στη πλατεία και για ποτό στο New Habits, το οποίο έχει ο αδερφός μου και πηγαίνω αναγκαστικά (γέλια).Πλάκα κάνω φτιάχνει φανταστικά cocktails!