INTERVIEWS

Ηλιάννα Μαυρομάτη: «Είμαι ερωτευμένη με το Παλαιό Φάληρο»

Η όμορφη ηθοποιός μας ξεναγεί στο δικό της Παλαιό Φάληρο, μας εξηγεί γιατί αναγκάστηκε να φύγει και γιατί η σχέση της με αυτήν την συνοικία είναι ερωτική.

Οι πληροφορίες μας λένε ότι έφυγες από τα Νότια Προάστια και πήγες στο κέντρο…
Ναι, δυστυχώς και το μετανιώνω κάθε μέρα. Όμως μετακόμισα από το Παλαιό Φάληρο γιατί έπρεπε να είμαι πιο κοντά στις δουλειές μου.

Πότε αποφάσισες να μείνεις στο Παλαιό Φάληρο;
Όταν έφυγα από το σπίτι μου στα 18 μου χρόνια χωρίς να έχω καμία προηγούμενη σύνδεση με την περιοχή. Γνώρισα φίλους εκεί και έτσι αποφάσισα να μείνω εκεί όταν έφυγα από το πατρικό μου.

Γιατί όμως επέλεξες αρχικά να ζήσεις εκεί;
Αυτό που λατρεύω στο Φάληρο είναι ότι είναι δίπλα στη θάλασσα, πράγμα που για μένα αυτό είναι ζωτικής σημασίας για να είμαι χαρούμενη και ευτυχισμένη. Και τώρα που δεν μπορώ να μυρίζω τη θάλασσα μου φαίνεται σχεδόν ουτοπικό. Επιπλέον αυτό που αγαπώ στο Φάληρο είναι ότι έχει μία αίσθηση οικογενειακής γειτονιάς σε συνδυασμό με παλιό θέρετρο των 80ς. Από τα νότια προάστια το Παλαιό Φάληρο είναι για μένα η πιο ανθρώπινη και κομψή συνοικία για να μένει κανείς με τους Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες να δίνουν μία αίγλη και να προσθέτουν το δικό τους κομμάτι της Ιστορίας.

Τώρα επισκέπτεσαι την παλιά σου γειτονιά;
Πολύ συχνά. Όταν θέλω να αποφορτιστώ κατεβαίνω στα μέρη τα παλιά.

Που σ’ αρέσει να πηγαίνεις;
Αυτό που πάντα μου άρεσε είναι να παίρνω το σκύλο μου και να πηγαίνω βόλτα στην Μαρίνα Φλοίσβου. Να παίρνω μία μπύρα και να κάθομαι για λίγο στα διάφορα κιόσκια που υπάρχουν κατά μήκος. Και επίσης μου αρέσει πολύ να πηγαίνω σε ένα ιστορικό μπαράκι που υπάρχει στο Παλαιό Φάληρο στο Μeni’s στην Ναϊάδων όπου πίνω τα ωραιότερα μοχίτο ever.

Aν έπρεπε να ξεναγήσεις ένα φίλο σου στο Παλαιό Φάληρο που θα τον πήγαινες;
Σίγουρα θα τον πήγαινα στην Μαρίνα και στο θερινό σινεμά του Φλοίσβου, θα κάναμε βόλτες κατά μήκος της θάλασσας στην παραλιακή. Ίσως να τον πήγαινα και στην Γλυφάδα για να δει το hype των Νοτίων Προαστίων όμως θα επιστρέφαμε στο Παλαιό Φάληρο για να κάναμε βόλτες και στις γειτονιές του για να τον μυήσω στο πώς είναι να ζεις σ’ αυτήν την όμορφη συνοικία με τους ανοιχτούς δρόμους, το πράσινο και τη θάλασσα. Θα τον ξεναγούσα στην καθημερινότητα του Φαλήρου.

Τώρα πού μένεις στο κέντρο;
Μένω στην Νεάπολη Εξαρχείων που είναι όμορφα γιατί σου δίνει μία  αίσθηση αυτονομίας.  Είμαι κοντά στο Λόφο του Στρέφη. Κοντά στο Λυκαβηττό αλλά στο Πεδίο του Άρεως. Όμως αυτό που ένιωθα γυρνώντας από τη δουλειά στο σπίτι όταν έμενα στο Παλαιό Φάληρο δεν το ζω τώρα. Αυτήν την αίσθηση ότι έφευγα από την Αθήνα και πήγαινα στο νησί, δεν την έχω τώρα. Το Παλαιό Φάληρο μου έδινε πάντα ηρεμία. Είμαι ερωτευμένη μαζί του και με τη θάλασσα φυσικά.

Ποια θέα στην Αθήνα σου ξεκουράζει το μυαλό σου και ποια αντίστοιχη θέα στα Νότια Προάστια;
Στο κέντρο είναι η βόλτα που κάνω με το σκύλο και τους φίλους μου στο Λόφο του Στρέφη. Υπάρχει ένα άπλωμα εκεί που μπορείς να δεις «πιάτο» όλη την Αθήνα, την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό. Στο Παλαιό Φάληρο θέλω να είμαι κοντά στην θάλασσα. Μ’ αρέσει να πηγαίνω στην Μαρίνα Φλοίσβου και να κάθομαι σιωπηλή δίπλα στους ψαράδες οι οποίοι μου πιάνουν την κουβέντα.

Στο Παλαιό Φάληρο ποιο σημείο σε γυρίζει πίσω στην παιδική σου ηλικία;
Η Παναγίτσα είναι αυτή που με γυρίζει στην παιδική μου ηλικία. Θα ήθελα να είμαι παιδί και να παίζω με τις φίλες μου στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας.

Ρομαντικά ραντεβού στο Παλαιό Φάληρο;
Στα βραχάκια της Μαρίνας Φλοίσβου και βόλτα σε κάτι «χωμένα» μαγαζάκια στην Αγίου Αλεξάνδρου και κάτι ωραία μπαράκια στην πλατεία Ντάβαρη.

Όταν έμενες σου έλειπε κάτι από το Φάληρο;
Δε μου έλειπε τίποτα. Ο μόνος λόγος που έφυγα από εκεί ήταν για να έχω μία άμεση πρόσβαση στην δουλειά μου.

Έχει το Παλαιό Φάληρο local heroes;
Ένας ένας οι άνθρωποι που είχαν μαγαζιά στην γειτονιά και δραστηροποιούνταν στην τοπική αγορά ήταν από μόνοι τους ηρωικές φιγούρες γιατί προσπαθούσαν καθημερινά να αντέξουν στον καταιγισμό των μεγάλων σούπερ μάρκετ και όλοι μας προσπαθούσαμε να τους στηρίξουμε. Ο καθένας από αυτούς ήταν ένας μικρός ήρωας. Εγώ ψώνιζα από αυτούς και ήμουν πολύ χαρούμενη που είχα γνωρίσει αυτούς τους ανθρώπους και το ήθος τους.

Πώς ήταν η καθημερινότητα σου στο Παλαιό Φάληρο;
Ψώνιζα από το μανάβικο στην οδό Νηρέως, στο Στέφανο, που είχε πολύ φρέσκα κρέατα και οπωροκηπευτικά. Για καφέ πήγαινα σε ένα κωνσταντινουπολίτικο μαγαζί που δυστυχώς έκλεισε και έπινα ελληνικό καφέ και έτρωγα λουκούμια, για παγωτό πήγαινα στο Zuccherino, για σουβλάκι στον Πιγκουίνο, σινεμά στο Φλοίσβο για θερινό ή στο Village για το χειμώνα, για τρέξιμο στο Δημοτικό Γήπεδο Παλαιού Φαλήρου «Σωτήρης Αγγελόπουλος». Στην Αγίου Αλεξάνδρου όπου τα πρωινά πλήρωνα τους λογαριασμούς μου, το βράδυ πήγαινα για ποτό.

Πώς θα περιέγραφες την παλιά σου γειτονιά με δύο λέξεις;
Το Παλαιό Φάληρο είναι συνώνυμο με μια «ρετρό γαλήνη».

Ποια είναι η ιδανική νότια διαδρομή και ποια ώρα της ημέρας για να  ακούσεις μόνη σου μουσική;
Το βράδυ θα έβαζα ένα cd με τα 100 αγαπημένα μου τραγούδια που κυρίως είναι ροκ, τζαζ και μπλουζ και θα οδηγούσα μέχρι Παλαιά Φωκαία, όπου εκεί θα πατούσα φρένο, θα άραζα λίγο και θα επέστρεφα.

Και επαγγελματικά τι κάνεις τώρα;
Αύριο παίζουμε την τελευταία παράσταση στο «Βεάκειο» από τη μεγάλη  περιοδεία που κάναμε με τον « Προμηθέα Δεσμώτη» του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη που παίχτηκε και στην Επίδαυρο. Διδάσκω στο εργαστήριο μου υποκριτική και αυτοσχεδιασμό έχοντας αποκτήσει κάμποση εμπειρία τα προηγούμενα χρόνια στο κομμάτι της διδασκαλίας, ενώ από Νοέμβριο ξεκινήσω πρόβες το με τον Δημήτρη Τάρλοου για μία παράσταση που θα ανέβει τον Γενάρη στο Θέατρο Πορεία με τίτλο «Δόξα Τιμή Οδός Φιλελλήνων». Το κείμενο είναι μία σύνθεση ποιημάτων από Έλληνες ποιητές με κεντρικό κορμό την ποίηση του Εμπειρίκου και με πρωταγωνιστικό θέμα τον Έρωτα στην ελληνική ποίηση.