INTERVIEWS

Πώς είναι να δουλεύεις ως hostess σε ιστιοπλοϊκό;

Η Κωνσταντίνα Πιλάτου περιγράφει τη ζωή σε ένα σκάφος αναψυχής και μοιράζεται μαζί μας μερικές χρήσιμες πληροφορίες για τις διακοπές μας.

Συναντιόμαστε στη μαρίνα Αλίμου. Φοράει μία μπλε βερμούδα και ένα λευκό t-shirt. Έχει τα μαλλιά της πιασμένα πίσω και, τέλη Μαΐου, είναι ήδη μαυρισμένη. Η Κωνσταντίνα Πιλάτου δουλεύει εδώ και 7 χρόνια ως hostess σε ιστιοπλοϊκά σκάφη. «Τυπικά, ο πλήρης όρος είναι cook hostess και αυτό γιατί τα ιστιοπλοϊκά σκάφη συνήθως ξεκινάνε από δύο άτομα πλήρωμα. Τον skipper, ο οποίος έχει τη διακυβέρνηση του σκάφους και είναι υπεύθυνος για το ταξίδι και την ασφάλεια των καλεσμένων, και την κοπέλα που είναι και παράλληλα η ‘οικοδέσποινα’ αλλά και σεφ. Αυτό συμβαίνει σε σκάφη μέχρι 56 πόδια» μου λέει η ίδια, διευκρινίζοντας ωστόσο πως «τα πόδια του σκάφους δεν είναι ανάλογα με τη χωρητικότητά του σε καλεσμένους. Ένα πανάκριβο μηχανοκίνητο σκάφος μπορεί να είναι περίπου 300 πόδια, δηλαδή γύρω στα 100 μέτρα, και να παίρνει 10 καλεσμένους. Όσο ανεβαίνει το επίπεδο πολυτέλειας, τόσο μειώνεται το capacity φιλοξενίας».

Φυσικά, θέλω να μάθω περισσότερα. Τη βομβαρδίζω, λοιπόν, με ερωτήσεις.

Ποιο είναι το ακριβές job description της cook hostess;

Αρχικά, είναι η διατήρηση του interior, δηλαδή του εσωτερικού χώρου του σκάφους, σε μια ευπρεπή κατάσταση, όπως θα έκανες αν φιλοξενούσες κάποιον στο σπίτι σου. Μετά, είναι το μαγείρεμα, που μπορεί να είναι τρία γεύματα -πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό, εκτός κι αν ο πελάτης προτιμήσει να φάει έξω. Επίσης, βοηθάς τον skipper στα δεσίματα, στην ασφάλεια του σκάφους, στα πανιά, σε οτιδήποτε ναυτικό, δηλαδή κάνεις και τον ναύτη. Παράλληλα, είσαι ο άνθρωπος των καλεσμένων στο σκάφος αλλά και έξω από αυτό. Θα τους βοηθήσεις να περάσουν καλά και στο νησί, προτείνοντας και οργανώνοντας για αυτούς δραστηριότητες, όπως πχ πού να κάνουν hiking, ποια αξιοθέατα να επισκεφθούν, σε ποια μέρη να φάνε κλπ.

Τι προσόντα πρέπει να έχει κάποιος για να μπει σε αυτή τη δουλειά;

Το πρώτο πράγμα είναι να αγαπάς τη θάλασσα. Το βασικότερο είναι αυτό. Χρειάζεσαι σίγουρα δίπλωμα ιστιοπλοΐας, να έχεις κάνει σωστικά, πρώτες βοήθειες… Πτυχίο μαγειρικής δεν χρειάζεται άμεσα, αλλά σίγουρα απαιτούνται κάποιες ικανότητες τόσο στην προετοιμασία όσο και στην παρουσίαση των πιάτων. Από εκεί και πέρα, όπως σε κάθε δουλειά, για να εξελιχθείς πρέπει κι εσύ να επενδύσεις σε προσωπικό κόπο και να αναπτύξεις τις γνώσεις σου. Προσωπικά, αυτή τη στιγμή φοιτώ στη Le Monde, για να πάρω το πτυχίο του chef. Αυτό θα με βοηθήσει να εξελίξω τις ικανότητές μου στη μαγειρική τέχνη, ίσως και να πάω σε μεγαλύτερο σκάφος. Βέβαια, οι αρμοδιότητές σου πηγαίνοντας σε ένα σκάφος με μεγαλύτερο πλήρωμα μπορεί να μειωθούν , αλλά οι απαιτήσεις τελικά αυξάνονται. Ένα μεγάλο σκάφος μπορεί να έχει 6 μόλις καλεσμένους, αλλά 12 άτομα πλήρωμα. Οπότε, αν είσαι ο σεφ του σκάφους, θα πρέπει να μαγειρέψεις για όλο το πλήρωμα και, ξεχωριστά, πιο gourmet πιάτα για τους καλεσμένους.

Εσύ πώς ξεκίνησες;

Ταξιδεύοντας με φιλικό σκάφος για αναψυχή -και χωρίς να έχω κάποια επαφή με τον χώρο- ανακάλυψα ότι υπάρχουν και αυτά τα επαγγέλματα και γενικώς γνώρισα τον κόσμο του yachting. Αποφάσισα λοιπόν να το κυνηγήσω. Έχοντας κάποια εμπειρία με το φιλικό σκάφος και έχοντας αποκτήσει μια καλή πρώτη επαφή με τη θάλασσα, πήρα το δίπλωμα ιστιοπλοΐας και μετά άρχισα να ψάχνω για δουλειά. Μπήκα στο ίντερνετ, βρήκα όλες τις εταιρίες που ασχολούνται με ιστιοπλοϊκά, γιατί ήξερα ότι αυτά μόνο με ενδιέφεραν, και πήγα από πόρτα σε πόρτα.

Πώς είναι μια τυπική μέρα σου στο σκάφος;

Ξυπνάω το πρωί, πριν από τους καλεσμένους, ετοιμάζω το πρωινό και το σερβίρω. Την ώρα που θα κάνουν το πρωινό τους μπάνιο κάνω ένα συμμάζεμα. Μετά ξεκινάω την προετοιμασία για το μεσημεριανό γεύμα, για να είμαι κάπως μπροστά, και στη συνέχεια ξεκινάει συνήθως το ταξίδι για τον επόμενο προορισμό, οπότε σε αυτό το διάστημα βοηθάω τον skipper. Στην επόμενη στάση, που μπορεί να μην είναι ο τελικός προορισμός αλλά ένας ενδιάμεσος σταθμός για μπάνιο, θα σερβιριστεί το μεσημεριανό και μετά ξεκινάμε πάλι το δεύτερο ταξίδι της ημέρας για τον τελικό προορισμό. Τα ταξίδια μπορεί να διαρκέσουν από μία ώρα μέχρι εφτά-οχτώ ώρες. Ανάλογα με τον προορισμό και τον καιρό.

Σου έχει τύχει να ταξιδέψεις με πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες; Τι γίνεται σε αυτήν την περίπτωση;

Κάνεις τον σταυρό σου! (γέλια) Ναι, μου έχει τύχει, έχω ταξιδέψει και με 10 μποφόρ, με 60 μίλια αέρα, που είναι πάρα πολλά. Στην κλίμακα μποφόρ είναι θύελλα. Είναι σημαντικό πάντως να πούμε πως τα ιστιοπλοϊκά είναι παντός καιρού, ταξιδεύουν χωρίς πρόβλημα. Η σταθερότητά τους είναι τρομερή. Κουπαστάρουν αλλά επανέρχονται.

Πόσες μέρες μπορεί να διαρκέσει ένας ναύλος;

Μπορεί να είναι από μονοήμερα ταξίδια, δηλαδή να κάνεις μια κοντινή εκδρομή, μέχρι και δύο τρεις εβδομάδες. Το τυπικό είναι μια εβδομάδα. Σε αυτή τη διάρκεια, μπορείς να βλέπεις ένα ή και περισσότερα νησιά την ημέρα – ανάλογα αν θα ταξιδέψεις Αργοσαρωνικό ή Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Ιόνιο, Σποράδες… Στις Κυκλάδες οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες, ο καιρός είναι πιο δύσκολος, ειδικά τους μήνες που έχει μελτέμια. Παρ’ όλα αυτά, νιώθεις περισσότερο το ταξίδι, μια ελευθερία, ότι είσαι μακριά από όλα – κάτι που στον Αργοσαρωνικό, πχ, δεν νιώθεις. Οι διακοπές με ιστιοπλοϊκό, πάντως, είναι το ταξίδι. Αποφασίζεις να το κάνεις γιατί σου αρέσει να ταξιδεύεις και όχι γιατί θες να φτάσεις γρήγορα στον προορισμό. Αν θέλεις απλώς να φτάσεις γρήγορα, επιλέγεις μηχανοκίνητο. Για να καταλάβεις τη διαφορά, αν ξεκινήσεις από τη μαρίνα Αλίμου για να πας στη Μύκονο σε μία διαδρομή -που βέβαια ποτέ δεν κάνουμε κάτι τέτοιο με τους πελάτες- μπορεί να είναι13 ώρες ταξίδι, ενώ με ένα μηχανοκίνητο μπορεί να είναι 2-3 ώρες. Είναι τεράστια η διαφορά. Βέβαια, και τα χρήματα είναι πολύ διαφορετικά.

Στο Γιδάκι, στην Ιθάκη

Μιας και ανέφερες τα χρήματα, με τι budget μπορεί μια οικογένεια ή μια παρέα να κάνει διακοπές με ιστιοπλοϊκό, ας πούμε για μία εβδομάδα;

Η τιμή, για ένα σκάφος που χωράει 6-8 άτομα, μπορεί να ξεκινήσει από 1.500 ευρώ για μία εβδομάδα και να φτάσει όσο θες, ανάλογα με το σκάφος, τις παροχές, το πλήρωμα. Δεν είναι απαραίτητο το σκάφος να είναι επανδρωμένο. Μπορεί, πχ, μια παρέα στην οποία δύο άτομα έχουν δίπλωμα, να το νοικιάσει χωρίς skipper. Σε αυτά τα 1500 πρέπει να προστεθούν περίπου 300-400 ευρώ για πετρέλαιο, που συνήθως είναι αρκετά για όλη την εβδομάδα. Βέβαια κι αυτό εξαρτάται από το πόση ιστιοπλοΐα θα κάνεις, κάτι που με τη σειρά του εξαρτάται από τον skipper και, φυσικά, από τον καιρό.

Η χάραξη της διαδρομής του ταξιδιού είναι κάτι που αποφασίζει ο πελάτης;

Προσπαθούμε πάντα να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες των καλεσμένων να δουν κάποια συγκεκριμένα νησιά, αλλά ο καιρός είναι που τελικά θα καθορίσει το ταξίδι μας. Εμείς, σαν πλήρωμα, μπορούμε να τους πάμε, αλλά μπορεί ο ίδιος ο πελάτης να μην αντέχει τη θάλασσα. Θα ταλαιπωρηθεί, λοιπόν, χωρίς λόγο.

Η σεζόν σας ποια είναι;

Η σεζόν είναι τέλη Απρίλιου με τέλη Οκτωβρίου.

Έχει νόημα να κάνει διακοπές κάποιος Μάιο ή Οκτώβριο;

Φυσικά. Αρχικά, γιατί οι τιμές είναι πολύ πιο χαμηλές και επίσης γιατί εκτός της high season τα νησιά προσφέρονται για πιο ήρεμες διακοπές και η εξυπηρέτηση είναι καλύτερη. Βρίσκεις πιο εύκολα θέση για το σκάφος στο λιμάνι, όπως και άδειους κόλπους για να απολαύσεις το μπάνιο σου και να βιώσεις αυτήν την ελευθερία. Τέλη Απριλίου με Μάιο πρέπει να είσαι βέβαια λίγο τολμηρός για να βουτήξεις. Αλλά Σεπτέμβρη και Οκτώβρη η θάλασσα είναι πιο ζεστή και από ό,τι το καλοκαίρι. Απρίλιος και Μάιος ενδείκνυνται επίσης για άλλες δραστηριότητες, όπως hiking στα νησιά, γιατί η θερμοκρασία είναι χαμηλότερη. Τα περισσότερα νησιά έχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια και μπορείς να κάνεις πολύ ωραίους περιπάτους ή μεγαλύτερες διαδρομές πιο άνετα. Και ο Σεπτέμβριος πάλι είναι κατά τη γνώμη μου μια εξαιρετική περίοδος για διακοπές. Από την άλλη, τον Οκτώβριο, ίσως κάποια από τα μαγαζιά στα νησιά να έχουν αρχίσει να κλείνουν. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και τον Απρίλιο ή τον Μάιο, οπότε είναι λίγο πιο περιορισμένες οι επιλογές σου.

Οι πελάτες είναι ως επί το πλείστον ξένοι;

Ναι, ξένοι. Αμερικανοί, Αυστραλοί… αλλά έχει σχέση και με την εταιρία. Άλλες εταιρίες μπορεί να δουλεύουν περισσότερο με Γερμανούς ή μόνο με Βρετανούς, ανάλογα με τις συμφωνίες που έχουν κάνει.

Και ποιοι είναι οι πιο καλοί;

Οι Αμερικανοί! Μακράν. Είναι οι καλύτεροι γιατί έρχονται με γνώση της Ελλάδας. Ξέρουν την ιστορία μας, είναι διαβασμένοι και ξέρουν ακριβώς τι θέλουν να δούνε. Είναι επίσης καλόβολοι, τους αρέσει η ελληνική κουζίνα, θέλουν να δοκιμάζουν οτιδήποτε τοπικό και γενικώς ενθουσιάζονται με τα πάντα!

Και οι πιο περίεργοι;

Οι Γάλλοι και οι Ιταλοί. Οι Γάλλοι, βέβαια, απολαμβάνουν περισσότερο την ιστιοπλοΐα από κάθε άλλο λαό, γιατί έχουν βαθιά γνώση της, αλλά είναι απαιτητικοί.  Οι Ιταλοί, εκτός από πάρα πολύ απαιτητικοί, είναι και περίεργοι με το φαγητό. Θέλουν να τρώνε μόνο ιταλικά φαγητά, αν γίνεται να σου δείχνουν και πώς θα τα μαγειρέψεις! Και δεν αφήνουν καθόλου tips. Σε αυτό το κομμάτι, πάντως, οι Αμερικανοί είναι σίγουρα οι πιο large και οι Γάλλοι οι πιο «σφιχτοί».

Τα tips είναι ένα έσοδο υπολογίσιμο στην αμοιβή ενός μέλους πληρώματος σκάφους;

Ναι, ανάλογα με τους πελάτες, τα tips μπορεί να είναι ακόμα και περισσότερα από ό,τι η αμοιβή σου για το συγκεκριμένο ταξίδι.

Στη Λέρο, τον περασμένο Αύγουστο

Και τι τους αρέσει να τρώνε;

Η λογική λέει ότι πως όταν επισκέπτεσαι μια ξένη χώρα θέλεις να δοκιμάσεις και την κουζίνα της. Άρα πολλά ελληνικά πιάτα, τοπικά προϊόντα και πολλά θαλασσινά. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να πάρεις τα ψάρια σου από ένα ψαροκάικο – βοηθάς την τοπική οικονομία και έχεις πολύ ποιοτική πρώτη ύλη. Το αυγοτάραχο Μεσολογγίου, τα τυριά μας, τοπικές συνταγές από κάθε νησί, όπως μια σιφνέικη ρεβυθάδα, έχουν επίσης κυρίαρχη θέση στο μενού.

Υπάρχει κάτι που δυσκολεύεσαι να τους πείσεις να δοκιμάσουν; Το χταπόδι ίσως;

Όχι ιδιαίτερα. Το χταπόδι το λατρεύουν! Αλλά πχ οι Αμερικάνοι είναι συνηθισμένοι τα ψάρια τους να τα τρώνε σε φιλέτα. Έτσι, όταν βλέπουν ένα ψάρι 5 κιλά με το κεφάλι και την ουρά, μπορεί να τους φανεί περίεργο. Αλλά αν τους το καθαρίσεις ή τους δείξεις πώς να το καθαρίσουν, το απολαμβάνουν και με το παραπάνω. Και εντυπωσιάζονται! Καταλαβαίνουν επίσης τη διαφορά ανάμεσα σε ένα ψάρι που το βλέπεις μπροστά σου ολόκληρο και σε ένα φιλέτο που δεν ξέρεις καν από ποια θάλασσα προήλθε.

Για το πλήρωμα, η προσωπική ζωή αυτούς τους έξι μήνες είναι ανύπαρκτη;

Ναι, δεν έχεις προσωπική ζωή όσο δουλεύεις. Μπορεί να έχεις κάποια κενά μέσα στο καλοκαίρι, αλλά αυτά τα κενά είναι τυχαία. Δεν μπορείς για παράδειγμα να είσαι σίγουρη ότι θα πας στον γάμο της κολλητής σου που παντρεύεται στα μέσα του καλοκαιριού. Και, γενικώς, πρέπει να είσαι stand by. Παρ’ όλα αυτά, αν σε γεμίζει το να γνωρίζεις καινούργιο κόσμο, διαφορετικές κουλτούρες και αν σου αρέσει να κοινωνικοποιείσαι, ξεχνάς αυτό το μειονέκτημα. Γιατί με τους καλεσμένους ζούμε για τόσες μέρες μαζί. Γινόμαστε φίλοι. Αποχωριζόμαστε με αγκαλιές και φιλιά.

Μπάνιο στη θάλασσα θα κάνεις μαζί τους;

Όχι, με τους πελάτες ποτέ. Είναι πολλοί που από ευγένεια ή επειδή πραγματικά έχετε γίνει φίλοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, σε προσκαλούν να κάνεις κι εσύ μπάνιο όταν βουτάνε, αλλά εκεί είναι σημαντικό να διατηρήσεις τον επαγγελματισμό σου. Θα έχεις σίγουρα χρόνο να κάνεις τη βουτιά σου σε άλλες στιγμές μέσα στην ημέρα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι σαν να κάνεις εσύ διακοπές. Είσαι εκεί για να εξυπηρετήσεις τους καλεσμένους σου και να τους κάνεις να περάσουν καλά. Είσαι holiday maker!

Ποια είναι τα αγαπημένα σου νησιά;

Με μια γρήγορη σκέψη, θα έλεγα η Αμοργός, η Κίμωλος και τα Λέβιθα. Τα Λέβιθα είναι ένα νησί μεταξύ Κυκλάδων και Δωδεκανήσων, ανάμεσα στην Αμοργό και τη Λέρο. Στο νησί ζει μόνο μια οικογένεια, που έχει το σπίτι της, τα ζώα της και τη δική της ταβέρνα. Είναι ένα νησί πολύ βραχώδες, αλλά έχει μια απόκοσμη γοητεία.

Πες μου μερικές από τις καλύτερες παραλίες που έχεις επισκεφθεί.

Κάτσε, να σκεφτώ…  Αρχικά, ο Φάρος στην Πολύαιγο, όπου πας μόνο με σκάφος. Είναι πολύ ωραίο κολπάκι και για να μείνεις το βράδυ, με φεγγάρι ειδικά είναι φανταστικό! Επίσης, ο Άγιος Νικόλαος στη Φολέγανδρο, το Γιδάκι στην Ιθάκη και στη Σύρο τα Γράμματα, όπου μπορείς να πας και με πεζοπορία.

Και τα αγαπημένα σου μέρη για φαγητό;

Στο Πάνω Κουφονήσι, στην παραλία Πορί, το Καλόφεγγο. Στη Χώρα της Αστυπάλαιας το καφενείο του Μουγγού για μεζέδες και στη Νάουσα της Πάρου το εστιατόριο Mediterraneo. Επίσης, στην Αμοργό, στα χωριά πάνω από την Αιγιάλη, τα Θολάρια και τη Λαγγάδα, έχει εξαιρετικά ταβερνάκια. Και σίγουρα η ταβέρνα του Μποχώρη στο Ψαθί της Κιμώλου, πάνω στην παραλία, με την καλύτερη μελιτζανοσαλάτα στις Κυκλάδες!

 

Σου έχει τύχει να δεις δελφίνια κατά τη διάρκεια του ταξιδιού;

Ναι, πολλές φορές. Ανοιχτά της Κιμώλου έχω δει τα περισσότερα. Θυμάμαι μια φορά που ήταν πραγματικά αμέτρητα. Ήταν κοπάδια ολόκληρα και το θέαμα ήταν απίστευτο. Επίσης, πολύ συχνά μπορείς να πετύχεις δελφίνια στη διαδρομή από Νάξο προς Ηρακλειά και Κουφονήσια. Και φυσικά στις Σποράδες, στην Αλόννησο, όπου υπάρχει το Θαλάσσιο Πάρκο, η μεγαλύτερη προστατευμένη θαλάσσια περιοχή στην Ευρώπη.

Γυναίκες skippers υπάρχουν;

Ελάχιστες, αλλά υπάρχουν. Οι περισσότερες βέβαια έχουν κάνει ιστιοπλοΐα από μικρές.

Και, για να κλείσουμε, τι πιστεύεις ότι πρέπει να έχει η βαλίτσα ενός ανθρώπου που ξεκινάει για διακοπές με ιστιοπλοϊκό;

Μαγιό, παρεό, εσώρουχα, αντηλιακό και καπέλο οπωσδήποτε. Και ένα-δυο σορτσάκια, ένα λινό πουκάμισο ή ένα φόρεμα για τις γυναίκες. Σίγουρα ένα αντιανεμικό μπουφάν για τους καλοκαιρινούς μήνες ή ένα λίγο πιο χοντρό μπουφανάκι για την αρχή και το τέλος τα σεζόν. Από παπούτσια, μόνο σαγιονάρες για το νησί. Μέσα στο σκάφος περπατάμε ξυπόλητοι.