ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ

Μέσα στο Παλέ: Η ιστορία του κλειστού της Γλυφάδας

Το μάθαμε “Παλέ”. Το ακούμε “ΕΑΚ”. Οι άλλοι το ξέρουν ως “Μάκης Λιούγκας”. Όπως και να ‘χει ένα είναι το κλειστό της καρδιάς μας. Αυτό στην πλατεία Νυμφών στη Γλυφάδα.

Κτίστηκε το 1970 και για πολλά χρόνια αποτελούσε το μεγαλύτερο κλειστό γυμναστήριο της Αθήνας. Μέχρι να φτιαχτεί το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (το 1985), δηλαδή, που με τη σειρά του έδωσε τη σκυτάλη στο ΟΑΚΑ. Οπότε για αρκετά χρόνια έπαιξε το ρόλο της έδρας για τα μεγαλύτερα μπασκετικά ραντεβού του λεκανοπεδίου, όπως οι τελικοί κυπέλλου του 1976, του 1981 και του 1983.

Παλαιότερα είχε συνδεθεί με τις ομάδες μπάσκετ. Έχουν παίξει σ’ αυτό ο Πανιώνιος (το χρησιμοποιούσε ως έδρα στην Ευρώπη το 1996), ο Ολυμπιακός, αλλά και ο Παναθηναϊκός. Οι “πράσινοι” έπαιζαν στη Γλυφάδα για τρία χρόνια, ώσπου να εγκαινιαστεί δηλαδή το ΟΑΚΑ. Σ’ αυτό το γήπεδο φόρεσε για πρώτη φορά τα “πράσινα” ο Νίκος Γκάλης. Σ’ αυτό πήρε την πρόκριση το “τριφύλλι” για το φάιναλ-φορ του Τελ Αβίβ και αυτό της Σαραγόσα νικώντας την Λιμόζ και την Μπάκλερ Μπολόνια αντίστοιχα. Σ’ αυτό έπαιξε ο Ολυμπιακός το 2001-02 (σ.σ μαύρη στιγμή το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό που διακόπηκε όταν ο Λάζαρος Βορεάδης τραυματίστηκε με κέρμα). Σ’ αυτό έπαιξε από το 2010 ως το 2013 ο Ίκαρος Καλλιθέας, πριν τα μαζέψει και γυρίσει στο κλειστό Εσπέρου και από εκεί μετακομίσει στη Χαλκίδα.

Περισσότερο, όμως, έχει συνδεθεί με την Εθνική ομάδα μπάσκετ και πιο συγκεκριμένα τις “μικρές”. Τα περισσότερα ραντεβού οριζόντουσαν στο συγκεκριμένο γήπεδο (πλέον οι προπονήσεις γίνονται στο ΟΑΚΑ), με τις αποστολές να κατακλύζουν το γειτονικό “John’s”, το θρυλικό ξενοδοχείο (σ.σ κλειστο πλέον) που γνώρισε μεγάλες δόξες το ’87.

Πλέον οι μοναδικοί αγώνες πρώτης κατηγορίας που διεξάγονται στο “Μάκης Λιούγκας” είναι αγώνες βολεϊ και συγκεκριμένα της ΑΕΚ. Κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο γήπεδο ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, ενώ μέχρι και σήμερα φιλοξενούνται σε αυτό τοπικές ομάδες μπάσκετ (Ευρυάλη, ΓΕΣ, Άρης Γλυφάδας), αλλά και άλλα τμήματα.

Όσο για το όνομα του; “Βαφτίστηκε” έτσι εις μνήμην του Ματθαίου Λιούγκα, ενός εκ των ιδρυτών του ΑΝΟΓ το 1940.